Laat ik beginnen met: Nee ik heb geen aandelen Netflix.
Vlak voordat ik even wat minder aan het werk was ivm te veel stress & spanningen dachten vriendlief en ik: laten we Netflix eens proberen. We zijn allebei gek van films en series, maar met onregelmatige diensten kan je Nederlandse series niet echt volgen en steeds films downloaden begon een beetje vervelend te worden. Inmiddels heb ik aardig wat gekeken en deel ik graag mijn aanraders met je!

Series

Het enige nadeel aan series? Cliffhangers; want je kan nu eenmaal niet op één avond alle afleveringen kijken. Maar je leert karakters kennen en hebt langer de tijd om heerlijke verhalen te volgen en naar vaak zeer prettige mannelijke exemplaren te kijken.

Orange is the new black

Een serie met vooral veel droge en hier en daar wat harde humor. Het gaat over het reilen en zeilen in een vrouwengevangenis en het verhaal draait om Piper: een naïeve ‘prinsesserige’ dame niet duidelijk niet thuis hoort in de bak, maarja als je iets illegaals doet moet je zitten!

Orphan Black

Een mini serie over klonen. Klinkt niet aantrekkelijk, is het wel.
Hoofdrolspeelster is een wegloper van al haar problemen en als ze weer ergens voor wegloopt ziet ze op een treinstation een meisje voor de trein springen. Een meisje dat precies op haar lijkt. Ze neemt haar leven over en komt er achter dat er nog meer ‘tweelingzussen’ bestaan. Samen met deze klonen proberen ze uit te vinden wat er vroeger gebeurd is terwijl ze achterna gezeten worden door hun ‘schepper’.

Weeds

Typische Amerikaanse soccer mom staat er plots alleen voor met haar zoontje maar wil wel in haar huis blijven wonen en haar levensstandaard houden. Dus besluit ze wiet te gaan dealen aan stiekem verslaafde buren, bezoekers van het buurthuis en studenten in een nabijgelegen school. Haar stuff haalt ze bij een door de wol geverfde big-mama die gaandeweg zeer belangrijke weed-lessons deelt met de toch wel erg naïeve mama.

Vampire Diaries

Love it or hate it, maar ik krijg

Breaking Bad

Goody two-shoes scheikundeleraar krijgt te horen dat hij kanker heeft. In Amerika hoef je niet verzekerd te zijn voor je zorgkosten en om de behandelingen te betalen gaat hij stiekem Meth koken. Het geld smaakt naar meer en als snel krijgt hij te maken met kartels en grote dealers – en dan kan hij niet meer terug. Ook niets als zijn gezinsleven er onder gaat lijden.

Toddlers & Tiaras

Sorry, maar ik vind het mega vermakelijk als uitgezakte moeders hun wannabe supermodel-gedrag botvieren op hun peuters en kleuters. De kinderen willen spelen, niet oefenen hoe ze cupcake-handjes moeten vormen om indruk te maken op een jury op klapstoelen. Moeders (en hier en daar een vader) geven duizenden euro’s uit aan jurken die Roy Donders nog over de top zou vinden, kleuters in de spraytan, gebitjes en lagen make-up om maar zo ‘mooi’ mogelijk te worden – want alleen dan maak je kans op de hoofdprijs: een sjerp en een plastic kroon. En bij de echt grote verkiezingen wint de eerste plaats misschien een paar honderd euro.

 

Films

Even 2 uur kijken en ook het einde van een verhaal al willen zien? Genoeg leuke films te vinden. Niet het nieuwste van het nieuwste, maar genoeg leuke films in veel verschillende genres.

Dutchess

Keira Knightley trouwt met hoge pief met veel huizen en veel geld, maar met weinig liefde voor the Dutchess herself. Het verhaal is cheesy (want: eenzame vrouw zoekt vertier en vindt man die wel van haar houdt) maar heerlijk bij een reep chocolade. De kostuums, haardracht en make-up maakt mij wel weer duidelijk dat ik in de verkeerde tijd geboren ben! Wel opvallend: de vrouwen in deze tijd (of in deze film?) zijn een stuk aantrekkelijker dan de mannen.

Desert Flower

Waris Dirie was één van de eerste (de eerste?) succesvolle donkere modellen, maar haar verhaal is helaas niet ‘gevonden door een modellenbureau tijdens het winkelen’. Als klein meisje is ze barbaars besneden en als tiener vlucht ze van Somalië naar het Westen. Ze spreekt de taal niet en wordt behandeld als huisslaaf tot ze op straat terecht komt en zich in deze hele nieuwe wereld moet leren redden. Haar weg loopt met hobbels en dalen naar dat van een succesvolle modellencarrière en ze vraagt aandacht voor vrouwenbesnijdenis. Een pittige film die een blik geeft in verhalen waar wij (ik) geen weet van hebben.

The Help

Een blanke schrijfster duikt in het leven van donkere huishoudster in rijke Amerikaanse gezinnen. Waar ze begint voor de roddels die deze dames vast allemaal weten over hun bazinnen, komt ze terecht in de harde waarheid van de vrouwen die vaak nog als een slaaf behandeld worden.

Revenge of the bridesmaids

Chicklit pur sang, maar af en toe best lekker. Twee vriendinnen worden last minute bruidsmeisje bij hun oude beste vriendin: geblondeerde bridezilla met een moeder die nog erger is dan de bruid zelf. Omdat de ‘alles is voor Bassie’-bruid zelfs haar bruidegom gestolen heeft van een vriendin van de bruidsmeisjes besluiten ze de bruiloft te dwarsbomen. Hilarisch en voorspelbaar maar heerlijk.

 

Tip: schaf Netflix niet aan als je midden in een scriptie of toetsperiode zit, want je wilt alles zien! Dat kost tijd, tijd die je beter moet besteden op dat moment.

Wallen
Door Lisanne

Zoals in een eerder artikel van Jacky al naar voren kwam houden er veel mensen vanquotes. Ook ik heb er een zwak voor. In dit artikel heb ik een aantal ‘wijsheden’ van Woody Allen verzameld.  Een Amerikaanse filmregisseur van onder andere ‘Celebrity’, ‘Match Point’ en ‘Blue Jasmine’. Geen idee wie dit is? Shame on you! En maak snel gebruik van the gool old Wikipedia om te lezen wie deze man is en wat hij allemaal gedaan heeft.

“De dood is een toestand van niet bestaan. Wat niet is, bestaat niet. Dus de dood bestaat niet.”
Death is a state of non-being. That which is not, does not exist. Therefore death does not exist

 

“Ik ben niet bang om dood te gaan. Ik wil er alleen niet bij zijn als het gebeurt.”
It’s not that I’m afraid to die. I just don’t want to be there when it happens.

 

“Ik wil niet onsterfelijk worden door mijn werk; Ik wil onsterfelijk worden door niet dood te gaan.”
I don’t want to achieve immortality through my work … I want to achieve it through not dying.

 

“Ik ben hopeloos verliefd. Nu nog een meisje vinden dat met mij die gevoelens wil delen.”

 

“Ik denk veel aan de toekomst, want het is daar dat ik de rest van mijn leven zal doorbrengen.”

 

“Thuis ben ik de baas, mijn vrouw mag alleen de beslissingen nemen.”

Op Beautylab zag ik een persoonlijkheidstest die volgens de blogster eng correct was. Ah, ik hou van testjes en ik ben altijd benieuwd naar wat mensen/testjes van mij vinden – en hoe kloppend hun uitslag is.

En volgens de Jung Typology Test ben ik een INFJ. Wat bot samengevat betekent dat ik een creatief, gevoelig en complex mens ben en dat mijn type mens vrij uniek is. Duuuussss
Maar, over het algemeen een freaky correcte persoonlijkheid beschrijven met vele inzichten en aha!-momenten. Ik raad je aan om ook de Jung Typology Test te doen!

72 Engelse vragen, zo’n 10 minuten, verder en ik weet dat ik een INFJ ben volgens de Jung Typology Test.

INFJ staat voor:
Introvert(11%)  iNtuitive(12%)  Feeling(25%)  Judging(67%)

Zonder uitleg denk ik uhh? Introvert? Ik speel toneel, ik geef graag (on)gevraagd m’n mening en praat vaak, vrij hard, veel en graag.

Met uitleg denk ik: oké, klopt helemaal!

INFJ’s hebben een complexe persoonlijkheid en niet alledaagse talenten. Het zijn zowel doeners als dromers  en een trekje van een INFJ is dat ze zich (te) snel verantwoordelijk voelen als iets gebeurd en gevoelens van derden trekken ze zich erg aan. INFJ’s hebben dan ook heel vaak het gevoel en de drang om ‘alles’ op te moeten lossen. Als INFJ heb ik een griezelig goed inzicht in mensen en situaties doordat ik vaak hier vaak een correct onderbuik gevoel bij krijg. Het leven voor een INFJ is niet altijd gemakkelijk, maar door hun eigenschappen als empathie, zorgzaamheid en perfectie maken ze het zichzelf ook niet altijd gemakkelijk.
INFJ’s zijn al met al vrij moeilijk te begrijpen, maar als je ze eenmaal goed kent dan zie zitten deze warme, zorgzame en eerlijke personen diep in je hart.

Enne, over het introverte leerde ik het volgende:
INFJ’s zijn introvert hoewel veel mensen denken dat ze extravert zijn. Want ze zijnoutgoing en geïnteresseerd in anderen. Maar, INFJ’s zijn diep van binnen introvert: ze laten hun echte emoties alleen zien aan echt goede vrienden en mensen die heel dicht bij staan. En als het niet goed gaat met een INFJ dan sluiten ze zich emotioneel af voor de buitenwereld, vaak ook voor hun inner circle.  

Bovendien heb ik blijkbaar nogal wat opvallende eigenschappen:

  • ik kan mensen goed inschatten en heb snel door wat de intenties van iemand zijn
  • ik twijfel vaak tussen direct en eerlijk zeggen wat ik van een situatie of persoon vind – en een politiek correct antwoord geven
  • INFJ’s hebben vaak sterke schrijfvaardigheid en kunnen zich goed uiten op papier
  • ik vaar veel op intuïtie en dat gaat ook goed omdat ik een goede intuïtie heb
  • the down side aan vaak zelf gelijk hebben is dat INFJ’s vaak koppig zijn en minder open staan voor andermans meningen
  • ik ben kampioen in onderdrukken van gevoelens en sta vaak op om dingen te regelen in noodsituaties of na rampen
  • mijn empathische vermogen zorgt voor heldere inzichten in situaties
  • het nadeel aan dit vermogen is dat ik te veel aan andere denk en daardoor voor mezelf ongemakkelijke of pijnlijke situaties creëer
  • als perfectionist heb ik altijd het gevoel dat ik beter kan en in plaats van genieten van succes ga ik op zoek naar verbeterpunten
  • ik ben altijd op zoek naar systemen en manieren om dingen zo goed en zo snel mogelijk gedaan te krijgen
  • ik heb hele hoge verwachtingen van mezelf
  • conflicten ga ik liever uit de weg omdat ik daar gevoelsmatig niet goed mee om kan gaan – emoties slaan dan ook vaak naar binnen waardoor lichamelijke klachten kunnen ontstaan
  • door mijn ‘vele talenten’ is het voor mij lastig om het juiste carrière pad te kiezen omdat ik het liefste alles in praktijk breng
  • maar INFJ’s streven uiteindelijk altijd naar managers posities

 

Wow, crazy freaky correct mister Jung!

Maar er kwamen ook wat dingen uit die duidelijk niet mij zijn:

  • ik zou het goed doen in de gezondheidszorg – niemand die mij kent zou het hier mee eens zijn
  • ook zou ik zeer geschikt zijn voor religieus leiderschap – maar die sla ik maar even over
  • orde en netheid, dat is waar ik altijd naar zou streven – juist, mijn huis wel eens gezien?
  • ik zou een natuurlijke affiniteit met kunst hebben – in praktijk vergelijk ik kunst vaak met kinder klei-werkjes

Leuk feitje: INFJ’s is het meest zeldzame Jung Typology Type van de mensheid, slechts 1% van de wereldbevolking krijgt deze stempel. Dus ik ben rare – als in uniek en zeldzaam, niet als in raar. Of ja, eigenlijk ook wel.

 

Ook de Jung Typology Test doen?

Via de site zelf krijg je info over je persoonlijkheid, maar ook deze site geeft veel achtergrond informatie over de karakters van de Jung Test.

Viavia kwam ik net op de blog van Lin en haar artikel Waarom ik nu reis kwam nogal bij me binnen. Vooral door deze zin: Later? Later bestaat (misschien) niet. 

Helaas is Later bestaat niet bij een goede vriendin van mij nu werkelijkheid geworden. En dat drukt me met mijn neus op de wereld – op haar wereld, op de mijne, op mijn blik op de wereld. Je eigen problemen worden er zo nietig van.

Afgelopen jaar ben ik mezelf flink tegengekomen en heb ik mezelf goed leren kennen. Materealisme doet me minder, emotie en mensen worden steeds belangrijker.

Een collega van mij vertelde ooit dat haar familie niet bestaat uit bloedbanden, maar uit emotionele en spirituele banden – iets dat elkaar overigens niet hoeft uit te sluiten. Je verzamelt de mensen om je heen die voor jou belangrijk zijn, die jou kunnen helpen en visa versa. Dit is dan jouw clan, jouw familie. Ik heb over de jaren prachtige, lieve en sterke mensen om me heen verzameld en ik ben dankbaar voor deze clan.

Ik vier vandaag (straks) mijn 26ste verjaardag en ik zit vol met dromen voor ooit, voor later. Maar waarom voor later?
Ik wil meer in het nu, het vandaag. Meer genieten van grote en kleine dingen en tegelijk zowel grote als kleine dingen minder aan me laten vreten.

Met wijsheden en doelen ga ik m’n 27ste levensjaar in.
Mijn jaar van doen, want later bestaat (misschien) niet.

Proost.

Happy Days

Mijn Kerst begint om 15:00: vriendlief moet werken tot die tijd en daarna gaan we naar m’n zwager en schoonzus om met de hele schoonfamilie cadeaus open te maken. Al de hele morgen ben ik zenuwachtig, want als het om cadeautjes gaat (verjaardag, Kerst, Sint, maakt niet uit) ben ik net een klein kind dus rete nieuwsgierig. Wij kwamen er gisteren tijdens het inpakken achter dat we wel erg veel hadden, dus ik gok dat we morgen ochtend nog aan het uitpakken zijn.

Helemaal geen probleem, als we dan voor brunch-tijd maar weer klaar zijn, want dan komt mijn vader&co om bij ons te brunchen. Van de week heb ik een testlading scones gebakken en morgen ochtend doe ik een bakplaat voor het eggie. Ben benieuwd!

Geniet ervan; van de gezellige lichtjes, omringd door familie en/of vrienden, van het lekkere eten, de vrije dagen en natuurlijk de cadeautjes als jullie daar aan doen met Kerst.

Nu we blijkbaar ook geen mandarijnen meer kunnen eten zonder vergiftigd te worden én ik op vakantie een nieuwe manier van granaatappel eten heb ontdekt dacht ik: gewoon nog een post er over!

Namelijk: Granaatappel persen

Want wat ik zelf niet had kunnen bedenken, is dat je een granaatappel ook kan persen! Gewoon op een citruspers. In september in Turkije was het granaatappelseizoen, hele velden met bomen vol rode bollen!
En aan de weg dus heel veel mensen die ze maar wat graag wilde verkopen.

Dus ik dacht: laat ik het gewoon eens proeven. En het is heerlijk! Het lijkt zelfs wel wat minder zuur dan het ‘eten’ van de pitjes, misschien omdat de velletjes achterblijven in de pers? I don’t know.

Waarom ben ik hier niet eerder op gekomen? Het kost veel minder tijd om een granaatappel te persen, dan dat je de pitjes er uit slaat. Zelfs als je met de hand perst. Let alleen (ook hier) op met spetters, even een schortje voor.

Proost!

 

Als je mij zo’n 6 jaar geleden tegen was gekomen dan had je verwacht dat ik in de vrijetijd m’n bh zou verbranden op De Dam ofzo. Ik kon alles wel alleen, had niemand nodig en al helemaal geen man – benjijgek!

Toen leerde ik mijn vriend kennen en met een hoop geduld van zijn kant, kan ik nu niet meer zonder hem. Het is een beetje zoals de quote uit Pretty Little Liars

‘You are running around in circles of your own chaos, let somebody in to help you navigate’

Maar nu zit ‘ie aan de andere kant van de wereld – nouja Thailand – zonder mij. Voor 3 weken.
En er zijn nu 4 dagen en 6,5 uur voorbij sinds ik hem heb uitgezwaaid op Schiphol.

Tranen van hem missen wisselen zich af met tranen van geluk dat ik hem heb en daaromeen ode aan de (mijn) liefde. Omdat ik lekker sentimenteel ben vandaag.

Maare, dan wel een Jacky-manier:

Wat ik zou doen om Mike nu even te kunnen knuffelen:

  • Een rauwe garnaal eten
  • In een cactus knijpen
  • De rest van 2013 geen make-up dragen
  • Sight Seeing in Amsterdam op mijn onmogelijk hoge hakken
  • Een handtekening vragen van Eddy de Clown van Fright Night
  • Een hele week koud douchen
  • Mijn iPhone inruilen voor een Nokia 3310
  • M’n haren kort knippen
  • De zaterdagavond afwas wegwerken van een Van der Valk wegrestaurant
  • Aan een stoeptegel likken
  • Bloed doneren -naalden…-
  • Een spinazie, spruitjes, bloemkool-smoothy drinken
  • Live ‘Heb je even voor mij’ zingen tijdens het 20:00 uur journaal
  • Een verse hondendrol fijnknijpen in een vuist zodat het tussen je vingers doorglibberd

 

Maarja, alleen geduld brengt Mike sneller thuis.
Ik ga zo dus nog maar even in bad, want geduld is een schone zaak…

Klaar met shoppen? Nee dat dan weer niet. Maar gericht op zoek, vooraf kijken wat ik waar kan vinden en afwegen of iets daadwerkelijk nodig is en z’n geld waard is.
En dat is toch heel anders dan de hele dag door een stad kon struinen om thuis te komen met tassen vol spullen. Jaren mijn favoriete bezigheid, maar ben ik het een beetje zat. Zat om te kijken tussen kleding als ik niet echt iets nodig heb. Klaar met passen van items waar ik niet helemaal lyrisch van ben. En ik word er moe van dat ik op zo’n niet gerichte shopsessie toch nooit kan vinden wat ik eigenlijk nodig heb.

De dupe is genoeg

Goed voorbeeld:

Op vakantie naar Turkije keek ik bij de MAC counter naar de Retro Matte lipsticks omdat ik een kleur had gezien die ik echt amazeballz vond. Op Schiphol hadden ze de display niet meer staan, op Turkije Airport nog wel. Ik swatchte hem en hij was inderdaad prachtig! In het echt deed hij me wel aan een lippenstift denken die ik al heb en die ik al in m’n tas had. Die smeerde ik er naast.

Hm, geen 100% dupe want de finish was iets anders en de MAC variant was iets dieper… Maar ik was ineens klaar met de MAC lippenstift. Ik wilde hem niet meer zo nodig, ik ging het gewoon met m’n bijna-dupe doen (van een paar euro) en dat voelde net zo goed.
Klinkt voor jou misschien als ‘DUH!’, voor mij best uniek. Voorheen was mijn motto: ‘Geen kleur is hetzelfde’ genoeg reden om het toch te kopen.

En waar ik voorheen dan dacht: oké, dat is dus 18 euro bespaard door hem niet te kopen, daar kan ik misschien iets anders leuks voor vinden! Genoeg mooie blushes en oogschaduws en.. en.. en.. Maar nee, ik ben nu een paar dagen thuis en die €18,- staat nog op m’n rekening. En ik voel het niet eens branden.

Van shop-a-holic naar zelf-maak-wonder?

Is dit het begin van een transformatie naar alleen noodzakelijk-shopper? Ga ik stapsgewijs over naar selfproviding living? Wie zal het zeggen. Maar voor nu is m’n bankrekening me dankbaar, want zo kan ik een stuk beter sparen voor ons huis!

De reacties lopen uiteen en zijn overwegend positief en opbeurend! Dan dat is fijn als je jezelf 12u laat opsluiten voor het goede doel. Ik ga deze 12 uur even een logboekje bijhouden. Om mezelf bezig te houden en om jullie een kijkje te geven hoe het is in zo’n hondenkennel van 2x2x2 meter.

5:30 de wekker

Waar ik normaal om 7:00 u nog flink doorsnooze als ik moet werken, sprong ik nu onder de douche en was ik al meteen best wel wakker. Spanning anyone? Haar fohnen en make-up op, want hallo ik zit wel de hele dag voor een webcam.

5:45 artikel op MissLipgloss checken

Om 6:00 u komt het artikel online op MissLipgloss, nog even snel kijken of alles goed linkt en ik gisterenavond geen vage zinnen getypt had.

6:00 aankleden enzo

Wakker & wazig tegelijk, ik wist niet dat het kon. Douchen, tandenpoetsen, haren fohnen en make-upje er op. Omdat ik de hele dag live te zien ben, maar ook omdat dat ‘s ochtends echt even mijn chillmomentje is: lekker makeuppen.
Qua kleding was er aangegeven dat er een constante temp is van 18 graden. Dus: thermolegging, jurkje en megatrui/jurk ding. Sjaal en muts in de tas; just in case.

6:45 als enige op tijd

Broodje in de hand en Starbucks bestelling smsend snel naar de auto want ik moet Patries ophalen op Schiphol.

Zoals werd gevraagd staan we een half uur voor tijd in DierenOpvangcentrum Amsterdam. En we zijn de eerste en blijven dat ook de eerste 20 minuten ofzo. Ik krijg soms wel eens het gevoel dat ik de enige ben die altijd overal op tijd is…

8:00 vrijwillige opsluiting

Onder gejuich van de medewerkers lopen we naar de kennels. Ik heb kennel 12 (die te zien is op camera 3) en Patries zit naast me, op camera 4. Je kunt ons hier live zien.
De kennel is inderdaad niet zo groot: er staat een kleine tafel, een stoel die niet lekker zit en er ligt een deken & een zitzak (of eigenlijk een Fatboy hondenkussen, maar wel een nieuwe!). Tja, daar gaan we t gewoon mee doen de komende 12 uur!

10:00 alles is geinstalleerd

Inmiddels staat alles een beetje naar m’n zin. Als ik hier dan toch een hele dag zit kan ik het maar beter zo comfi mogelijk maken toch? Ik heb het niet koud, maar de kou trekt via de betonnenvloer wel een beetje m’n benen in.
De rest van Nederland wordt ook een beetje wakker en dat zien we: donaties komen binnen! Echt top om te zien!

10

Ondertussen keken Patries en ik even via Netflix een aflevering van Ru Pauls DragRace

10:35 DOA Mijlpaal:  20.000

Het dierenasiel had gehoopt om in totaal 20.000 op te halen en dat hebben we gehaald! Even juichen met z’n alle en een beetje emo. Toch top dat zo veel mensen deze actie steunen. En we gaan zelf ook lekker.

10.10

 13:15 irritante buren

Naast ons zitten 2 kids van 14 en 15 jaar die 24 uur zitten ipv net als wij 12. Respect voor hen! Alleen jammer dat ze super irritant bezoek krijgen van hun klasgenoten… Super luidruchtig en de hele tijd herrie maken aan die tralie. Hoe lastig moet het zijn als je als rustige hond weken lang naast een irritante keffer zit? Zielig voor die beestjes.

15:20 even luchten

We mochten net even met z’n alle naar de hondenspeelplaats, een die al opgeknapt is. Mooie plekken hoor! Dan weten we weer even waar we voor zitten mochten we dat vergeten zijn met ons prachtige uitzicht op het traliewerk 😉

15.12

Ook duidelijk het verschil tussen oude en nieuwe velden:

buiten4buiten3

16:00 dipje!

Gisteren drukke lange dag en dat voel ik nu. Man met de hamer kwam net langs: bam! Right in the face. Ineens erg moe, ben het zat en m’n misselijkheid gaat me een beetje in de weg zitten. En hoe super het was om vanmorgen iedere paar minuten te kunnen roepen: JOEHOEE weer een donatie! Staan we nu al een tijdje ‘stil’. Op een mooi bedrag van bijna 400 en daar klagen we zeker niet over THANKS IEDEREEN!  Maar mijn mood heeft even een upje nodig en als we de gewenste 500E willen halen dan de donaties ook!

Doneren kan hier, wist je dat al? 😉

17:40 En toen was er pizza

Twee donaties er bij -merci!- en er stonden ineens twee meiden met pizza voor m’n neus. Jij snapt, ik was spontaan uit m’n dip. Ik had een eigen salade meegenomen, maar omdat we vandaag toch genoeg bewegen neem ik gewoon die pizza! Dussszzz6.00

18:30 onszelf oppeppen

Heb je toevallig rond deze tijd onze webcam bekeken? Nee? Mooi, dan heb je geen chantagemateriaal. Uitgeblust probeerden we onszelf, samen met de buren hokzitters, voor de laatste 1,5 uur moed in te … tja wat eigenlijk? Dansen, gek doen, zingen, stemmetjes en gekke bekken maken. Die show op zichzelf was denk ik al geld waard 😉 Puur theater. Met uitgeputte mensen, dat dan wel.

19:15 NOG MAAR EEN PAAR TIENTJEEESS

Nog maar een paar minuten en nog maar een paar tientjes! We hadden als gezamenlijk doel € 500,- en we stonden op € 420. Dat MOEST naar de vijfhonderd! Dus we gooiden en Twitterbom, keken op z’n liefst in de camera en Patricia ging er volgens mij zelfs voor dansen (als kon ik dat niet goed zien). De blaren op m’n vingers getypt en mensen die op Facebook online waren heb ik nog even een persoonlijk bericht gestuurd dat we er zaten en er bijna waren (lees: bedelen).

19:45 YYEAAAAAHHHHH   puur chantagemateriaal

Er werd geroepen: over 5 minuten moeten jullie de hokken opruimen voor de volgende groep!   En we moesten nog € 3,50! Al had ik het zelf in moeten leggen, maar dat voelde een beetje als vals spelen. De allerliefste Chantal die al HAD gedoneerd vroeg hoeveel we nog moesten en zei: ‘Nog maar 3,50? Dat maak ik wel over!’   Chantal de reddende Engel.

En toen ging het los als apen die een in pindakaas gedoopte banaan kregen. Dansen, springen, zingen, Patries sprong uit dr hok en rende de gang met andere hokzitters door om onze mijlpaal te delen! Ik bleef braaf in m’n hok maar deed dansjes waar ik zeker weten morgen spierpijn van krijg. Misschien een beetje jaar, maar ZO blij en trots dat we ons streefbedrag gehaald hadden na zo’n dag in 2x2x2 meter!

Een hele ervaring

Eerlijk: het was heftiger dan ik had verwacht uiteindelijk. Het is super om vooraf winacties te regelen en geweldig dat je dan op zo’n grote blog als MissLipgloss je verhaal kan doen om een nog groter publiek te bereiken. Maar uiteindelijk zit ik daar wel in dat hok. Met een stoel die ruk zit, een minitafel en een hondenkussen. Op een betonnenvloer waardoor de kou van naar boven je benen in trekt. Met de hele dag uitzicht door tralie waar je na een paar uur nogal kippig van wordt; echt waar, tralie gaan gewoon dansen op een gegeven moment. En de bewegingsvrijheid van een asielhond.

En ik kan je zeggen, dat is zwaar. Ik ben super blij dat ik Patries had, want aanspraak en elkaar oppeppen is écht wel nodig tussendoor.

Maar jongens: we made it, weer een ervaring rijker en we hebben tot nu toe al een super bedrag opgehaald voor de speelvelden voor de asielhonden.

Doneren kan nog steeds!

Tot 24 oktober maak je kans op de prijzen.

Het goede nieuws voor jou? Door een (kleine) donatie maak je kans op mooie prijzen waaronder een beautypakket ter waarde van ongeveer €200,-!

 

Sponsor onze kennelzit-actie

Of je nu €5 of €50 kunt missen, alle euro’s zijn welkom en worden giga gewaardeerd!

Help ik heb een hondenleven

Help ik heb een hondenleven is een actie van DierenOpvangcentrum Amsterdam (DOA). De hokzitters -Patricia en ik- halen door middel van donaties/sponsoren zo veel mogelijk geld op voor nieuwe speelvelden van de asielhonden.
Deze velden zijn een welkome uitlaatklep voor de honden die weken, soms zelfs maanden, in het asiel zitten. Behalve even lekker gek doen in een ruimte die uitdagend is voor zelfs de slimste honden, is het speelveld een goede manier om lekker energie kwijt te kunnen. Zo zijn de honden wat rustiger als ze hun potentiële nieuwe baasje ontmoeten en hebben ze dus meer kans op een mooi nieuw huis!

Onder de mensen die onze actie sponsoren mogen we mooie prijzen verloten!

2x een pakket met daarin CK one Shock for him (50ml) én for her (100ml)

2x een pakket met daarin Vivienne Westwood eau de perfum (50ml) en Philosophy Be your Best skin BB Cream

1x beautypakket ter waarde van +- €200,-

Inhoud:

  • Fuente UV Filter
  • Pantene hitte beschermende glansspray
  • Collistar blush
  • Bourjois smokey eye trio
  • Yves Rocher douchegel
  • L’oréal bronze express Pro
  • Narciso rodriguez for her
  • Lookx lipstick (2x)
  • OPI nagellak (2x)
  • Rimmel Scandaleyes mascara
  • L’occitane lipgloss
  • Bourjois lipgloss
  • Miss Sporty bronzer
  • Lookx lipgloss
Hiervoor wil ik Cynthia van Misslipgloss en de dames van COTY PRESTIGE heel erg bedanken!

Let op:  als je kans wilt maken op bovenstaande prijzen, vul dan je naam (voor+achternaam) in bij het maken van de donatie. Van anonieme donaties kan ik niet de gegevens inzien én kan ik dus geen contact zoeken als je gewonnen hebt.

Zaterdag heb ik een stoel, tafel en misschien een zitkussen tot mijn beschikking en mag ik alleen m’n hok uit om even te plassen. Op de toilet dan gelukkig, ik hoef niet achter een boom. De hele dag heb ik toegang tot internet om zo veel mogelijk online herrie te maken voor onze actie!

Wil je extra kans maken op bovenstaande prijzen? Retweet (88jaxx) dan mijn tweet(s) op 12 oktober, schrijf iets over onze actie op je Facebookwall  of schrijf iets op je eigen site – afbeeldingen uit dit bericht mag je gebruiken. En laat het mij natuurlijk even weten als je onze actie ondersteunt!

Doneer voor onze actie 

Meer lezen over de actie Help ik heb een hondenleven van Dieren Opvang Amsterdam.

JustGiving is een bekende en betrouwebare site die door veel bedrijven word gebruikt voor het werven van donaties. Het geld dat overgemaakt wordt via JustGiving komt volledig (minus transactiekosten) ten goede aan DierenOpvangcentrum Amsterdam.