Op Beautylab zag ik een persoonlijkheidstest die volgens de blogster eng correct was. Ah, ik hou van testjes en ik ben altijd benieuwd naar wat mensen/testjes van mij vinden – en hoe kloppend hun uitslag is.

En volgens de Jung Typology Test ben ik een INFJ. Wat bot samengevat betekent dat ik een creatief, gevoelig en complex mens ben en dat mijn type mens vrij uniek is. Duuuussss
Maar, over het algemeen een freaky correcte persoonlijkheid beschrijven met vele inzichten en aha!-momenten. Ik raad je aan om ook de Jung Typology Test te doen!

Continue reading

Laat ik beginnen met: Nee ik heb geen aandelen Netflix.
Vlak voordat ik even wat minder aan het werk was ivm te veel stress & spanningen dachten vriendlief en ik: laten we Netflix eens proberen. We zijn allebei gek van films en series, maar met onregelmatige diensten kan je Nederlandse series niet echt volgen en steeds films downloaden begon een beetje vervelend te worden. Inmiddels heb ik aardig wat gekeken en deel ik graag mijn aanraders met je!

Continue reading

WallenDoor Lisanne

Zoals in een eerder artikel van Jacky al naar voren kwam houden er veel mensen van quotes. Ook ik heb er een zwak voor. In dit artikel heb ik een aantal ‘wijsheden’ van Woody Allen verzameld.  Een Amerikaanse filmregisseur van onder andere ‘Celebrity’, ‘Match Point’ en ‘Blue Jasmine’. Geen idee wie dit is? Shame on you! En maak snel gebruik van the gool old Wikipedia om te lezen wie deze man is en wat hij allemaal gedaan heeft.

Continue reading

Viavia kwam ik net op de blog van Lin en haar artikel Waarom ik nu reis kwam nogal bij me binnen. Vooral door deze zin: Later? Later bestaat (misschien) niet. 

Continue reading

Granaatappel superfruit, mijn eerst post over de lekkerste pitjes op de wereld die toevallig ook nog eens heel goed voor ons zijn.

Nu we blijkbaar ook geen mandarijnen meer kunnen eten zonder vergiftigd te worden én ik op vakantie een nieuwe manier van granaatappel eten heb ontdekt dacht ik: gewoon nog een post er over!

Namelijk: Granaatappel persen

Continue reading

Als je mij zo’n 6 jaar geleden tegen was gekomen dan had je verwacht dat ik in de vrijetijd m’n bh zou verbranden op De Dam ofzo. Ik kon alles wel alleen, had niemand nodig en al helemaal geen man – benjijgek!

Toen leerde ik mijn vriend kennen en met een hoop geduld van zijn kant, kan ik nu niet meer zonder hem. Het is een beetje zoals de quote uit Pretty Little Liars

‘You are running around in circles of your own chaos, let somebody in to help you navigate’

Continue reading

De dag waarvan ik dacht dat nooit zou komen is eindelijk daar, ik ben een beetje klaar met shoppen om het shoppen.

Klaar met shoppen? Nee dat dan weer niet. Maar gericht op zoek, vooraf kijken wat ik waar kan vinden en afwegen of iets daadwerkelijk nodig is en z’n geld waard is.
En dat is toch heel anders dan de hele dag door een stad kon struinen om thuis te komen met tassen vol spullen. Jaren mijn favoriete bezigheid, maar ben ik het een beetje zat. Zat om te kijken tussen kleding als ik niet echt iets nodig heb. Klaar met passen van items waar ik niet helemaal lyrisch van ben. En ik word er moe van dat ik op zo’n niet gerichte shopsessie toch nooit kan vinden wat ik eigenlijk nodig heb.

De dupe is genoeg

Goed voorbeeld:

Op vakantie naar Turkije keek ik bij de MAC counter naar de Retro Matte lipsticks omdat ik een kleur had gezien die ik echt amazeballz vond. Op Schiphol hadden ze de display niet meer staan, op Turkije Airport nog wel. Ik swatchte hem en hij was inderdaad prachtig! In het echt deed hij me wel aan een lippenstift denken die ik al heb en die ik al in m’n tas had. Die smeerde ik er naast.

Hm, geen 100% dupe want de finish was iets anders en de MAC variant was iets dieper… Maar ik was ineens klaar met de MAC lippenstift. Ik wilde hem niet meer zo nodig, ik ging het gewoon met m’n bijna-dupe doen (van een paar euro) en dat voelde net zo goed.
Klinkt voor jou misschien als ‘DUH!’, voor mij best uniek. Voorheen was mijn motto: ‘Geen kleur is hetzelfde’ genoeg reden om het toch te kopen.

En waar ik voorheen dan dacht: oké, dat is dus 18 euro bespaard door hem niet te kopen, daar kan ik misschien iets anders leuks voor vinden! Genoeg mooie blushes en oogschaduws en.. en.. en.. Maar nee, ik ben nu een paar dagen thuis en die €18,- staat nog op m’n rekening. En ik voel het niet eens branden.

Van shop-a-holic naar zelf-maak-wonder?

Is dit het begin van een transformatie naar alleen noodzakelijk-shopper? Ga ik stapsgewijs over naar selfproviding living? Wie zal het zeggen. Maar voor nu is m’n bankrekening me dankbaar, want zo kan ik een stuk beter sparen voor ons huis!

‘Jij ben gek!’  ‘Wat ga je de hele dag doen dan?’ ‘Wow respect!’
De reacties lopen uiteen en zijn overwegend positief en opbeurend! Dan dat is fijn als je jezelf 12u laat opsluiten voor het goede doel. Ik ga deze 12 uur even een logboekje bijhouden. Om mezelf bezig te houden en om jullie een kijkje te geven hoe het is in zo’n hondenkennel van 2x2x2 meter.

Continue reading

Ooit in een hondenkennel van 2x2x2 meter gezeten? Voor 12 uur lang? Ik kreeg al de kriebels na 2 minuten, maar toch laat ik me samen met vriendin Patricia zaterdag 12 oktober van 8:00 tot 20:00 opsluiten om geld op te halen voor het goede doel: nieuwe speelvelden voor de asielhonden in DierenOpvangcentrum Amsterdam.

Het goede nieuws voor jou? Door een (kleine) donatie maak je kans op mooie prijzen waaronder een beautypakket ter waarde van ongeveer €200,-!

Continue reading

Druk: ambitie, sociaal leven, relatie, vakantie, hobby’s, vrijwilligerswerk, familie.
Maar ook jezelf druk opleggen: alles zelf willen omdat het leuk is, maar ook moeten van jezelf. En dan zo goed mogelijk. Is het niet perfect? Dan begin je opnieuw en voelt het alsof je gefaald hebt. En alles raast voorbij terwijl jij met een grote glimlach op je gezicht blijft zitten, want alles is ook nog leuk. Toch?

En dan boemkortsluiting.

Chaos. In je hoofd, lichamelijk: emotioneel, moe en lamlendig.

Continue reading