Monthly Archives: September 2012

Welkom in de wondere wereld van een net zo wonderlijke kat. Een kat met meer gezichtsuitdrukkingen dan de gemiddelde cabaretier en meer diva-gedrag dan bekende travestieten. Ze regeert het huis en haar twee baasjes met twee pootjes in haar neus en is kieskeuriger dan een Nederlander op vakantie.

Aangenaam, dit is iCat. En dit zijn flashes uit haar leven.
Meer is beter

Nu ben ik een kat die nooit echt moeite heeft met eten, al ben ik wel wat kieskeurig. Ik weiger te eten als de baasjes het in m’n bak doen, want dan lijkt het of ik ze dankbaar ben. Het liefst eet ik als ze mij niet kunnen zien. Als ze op de bank zitten bijvoorbeeld! Dan sleep ik mijn voederbak achter de stoel en ga ik stiekem zitten knagen – ik denk dat ze dat niet horen.

Maar als ze de voorraadbak met eten op tafel laten staan, dan kan ik me niet inhouden hoor. Daar moet ik vol op af! Zo – veel – eten… Allemaal – voor – mij…

Geloof me dat ik dit bericht uit wilde stellen. Want als we niet echt een loeigoeie zomer gehad hebben, zit niemand te springen om zich op te maken voor de Nederlandse herfst – die in dit geval vast niet heel veel anders zal zijn dan het gros van de Nederlandse zomer. Ik heb geen hekel aan de herfst en ik ben stiekem een beetje verliefd op de winter, maar dan graag zonder al die regen overdag.

Toch is het tijd om de bikini’s te bewaren tot een dagje CenterParc’s en de sandalen mogen weer naar zolder, na gisteren luid ik officieel de herfst in. En dat vraagt om aanpassingen:

Als je een product de naam The Greatest Scrub of All noemt, dan ren ik er meestal hard voorbij. Behalve als het een schattig crème met roze verpakking heeft met een jaren zestig vibe. En het van Soap&Glory is; een merk waar ik alleen maar lief over kan praten.

Dus The Greatest Scrub of All staat al een tijdje in mijn badkamer, om iedere drie dagen mijn gezicht te scrubben.

Er zitten vrij grove balletjes in de scrub die tijdens het masseren uiteen vallen in hele kleine korreltjes zodat het een milde scrub wordt. Prima om regelmatig te gebruiken. De tube vind ik heel handig, die kan ik gewoon in de douche laten staan zonder dat er water in komt of ik er steeds met m’n vingers in moet. De scrub is stevig genoeg dat het niet uit het gaatje in de tube loopt als je hem opent, je moet er even in knijpen.

De scrub is niet grof op de huid, maar je voelt wel dat er iets scrubt – en dat is fijn, anders heb ik altijd het gevoel dat ik net zo goed niks had kunnen doen. De crème zelf, dus naast de scrubdeeltjes, is heel zacht en glad. Het voelt ook wel een beetje voedend. Na het scrubben gebruikte ik soms een extra voedende dagcrème omdat mijn gezicht snel strak gaat staan van maskers en scrubs. Maar nu kan ik een hele milde crème pakken naderhand en ik voel er niets van.

De geur kan je afstoten of aantrekken. Vroeger had duurdere make-up vaak een specifieke geur, vooral lippenstift en een ouderwetse poederdoos. Weet je wat ik bedoel? Zo ruikt deze scrub, naar ouderwetse highend make-up. Ik houd van die geur, het ruikt chique, het ruikt naar lieve oma’tjes en naar dure producten. En dat smeer ik nu lekker op m’n gezicht. Dat is lekker wakker worden ‘s ochtends vroeg!

Conclusie

De scrub is prima, niet heel bijzonder. Het maakt m’n huid zachter zonder dat het naderhand gaat trekken, maar er zijn geen bijzonder geweldige andere zichtbare effecten. Wat kan ik zeggen? Ik ben gewoon een sucker voor mooie verpakkingen. En als het dan ook nog ruikt naar van die ouderwetse make-up? Dan ben ik verkocht. Het blijft eeuwig zonde dat ik Soap&Glory nog niet eerder in de schappen van een Nederlandse winkel gezien heb. Zeker omdat ik ook nog steeds fan ben van ‘Fab Pore‘, een mint-masker van het merk.

Sommige vrouwen drinken in het weekeind graag met vriendinnen een flesje wijn of drie onder het genot van Sex and the City en een hoop geroddel. Ik kan me alleen vinden in dat laatste: ik drink weinig en wijn heb ik nooit lekker gevonden. Als ik drink zijn het van die calorieënbommen als Bailey’s, Safari of BaCo.

Gisteren heb ik geleerd dat dat ook niet zo gek is. Mijn referentiekader van wijn is de bocht die je in de studentenkroeg geschonken krijgt. Maar gisteren deed ik mee aan een wijnproeverij van Excluvin, geboekt door m’n zwager. En zowaar, sommige wijn was best goed te doen! Het is even wennen, maar sommige vielen bij mij onder de categorie Best Lekker.

Hij had de proeverij geboekt via Groupon een tijd geleden en had plek voor zes wijnliefhebbers. Ik had me wel aangemeld voor de gezellig avond maar iemand anders mocht van mij wijnproeven – ik vind het toch niet lekker. Maar iemand zei op het laatste moment af, dus ik proefde gewoon gezellig mee. En ik ben trots op mezelf, want ik heb ook daadwerkelijk alles geproefd! En ik kan nu zeggen welke vin mijn tong streelde en welkevin iets te veel de smaakpapillen voorop mijn tong prikkelde. Want bij zo’n proeverij krijg je zo’n wijnkenner erbij, en die gooit en af en toe met termen dat ik dacht dat ik was aangeschoven bij een cursus Chinees, maar wel heel leerzaam!

De wijn was mooi, maar de weerspiegeling van het glas in de tafel ook

Proeven

Meneer wijnadviseur bij Excluvin had twee vreemde koffers mee waar de wijnen in zaten. Klimaatkoffers gok ik – want een kast die wijn op temperatuur houdt, heet een klimaatkast. Daar in zaten vier witte wijnen, één lichte rosé en vijf rode. Gelukkig voor mij kregen we van alles een mini bodempje waar je net twee proefslokjes van kon nemen, anders had ik bij proefwijn drie al lallend op de tafel gestaan.

En serieus, ik wist dat er verschil zat in wijn. Maar geen van de wijnen smaakte hetzelfde?

Even interessant doen

Mocht je in een restaurant ooit interessant willen doen, hier een paar leuke feitjes:

  • Zorg dat de wijn op de juiste temperatuur is. Te warm of te koud kan je drank verpesten. Vraag het je wijnadviseur, google of ren even de slijterij in voor advies, iedere wijn heeft een andere temperatuur nodig
  • En ja, er zijn speciale wijnthermometers
  • Sommige wijn moet zonder kurk of dop even openstaan om het te laten ‘ademen’. Er zijn wijnen waar zeven uur geadviseerd wordt – kwestie van plannen wanneer je trek hebt in een glas
  • Hoe meer suikers er in een wijn zitten, hoe minder alcohol er in zit. Suiker zet zich om in alcohol, het is dus het één of het ander
  • De kleur van rosé wordt niet bepaald door de hoeveelheid witte en rode druiven waar het van gemaakt wordt (dat dacht ik), maar hoeveel kleur de schilletjes afgeven
  • Hoe meer plakkers in je wijnglas (fancy benaming: beentjes), hoe meer alcohol er in zit – zie foto
  • Wijn bij de Aldi wordt van origine gemaakt van goede wijn. Maar zij mengen de eerste goede pers met andere (vaak goedkopere) en daardoor wordt het een hele andere wijn
  • De meeste wijn kan je tussen de twee en vier jaar bewaren. Alleen speciale wijnen zijn geschikt voor eeuwen-oude wijnkelders dus je kan het maar beter opdrinken!
  • In Duitsland schijnen heel veel wijnboeren te zitten. Had ik werkelijk geen idee van
  • Wanneer je wijn op eikenhout gerijpt is, zou er een vanillesmaak aan moeten zitten. Ik kon het nergens vinden, maar jij misschien wel?
  • Als je op vakantie bent en je wilt bij de boer een wijn kopen, ga dan richting de dure merken. Die laten je nooit binnen, maar bezoek dan de buurman. Die verbouwt op dezelfde manier, op dezelfde grond en vaak verkoopt hij voor de helft van de prijs
  • Walsen, het ronddraaien van je wijn in een glas, doe je om er zuurstof bij te laten komen. Daardoor komt de smaak van de wijn beter naar voren
  • Sherry is ook wijn
  • Je hoort altijd te ruiken aan je wijn, om te sniffen of je hem lekker gaat vinden. Dat doe je door na het walsen, je neus in je glas te steken. Niet er flauw bovenhouden (zoals ik deed), want dan verdwijnt de meeste geur nog uit het glas
  • Wissel tijdens het wijnproeven de wijn af met water. Niet tegen die kater, maar dan proef je het beter
  • Een kurk of een draaidop zegt niets over de kwaliteit van de wijn

De wijn die aan je glas blijft plakken noem je ook wel beentjes

De buit

De prijzen van proeverij Excluvin vielen mij mee. Je hoort wel eens over flessen wijn van € 40,-, maar de duurste die onze wijnadviseur had meegenomen was € 19,-. De goedkoopste € 8,45. Na het proeven kon iedereen doorgeven of en wat hij wilde kopen en wij hebben (met het zicht op de feestdagen, verjaardagen, fijne avonden en andere smoesjes) met z’n alle afgenomen voor een krappe € 400,-. Ik gok dat meneer Excluvin ons wel heel aardig vond.

Mijn vriend en ik drinken dus beide niet echt wijn, maar we hadden er nu twee die we wél lekker vonden. Een witte (voor vriendlief, ik vond het niks) en een zoete, lichte rode. Maar het meest blij werd ik van de Sherry die we aan het eind te proeven kregen. Ik heb altijd een beeld van oma’tjes aan de sherry en had het in de slijterij nooit een blik waardig gegund. Sherry stond voor mij gelijk aan advocaat met slagroom. Maar dit was lekker! Het smaakte naar rozijntjes en volgens mijn Weight Watchers gids is een glaasje maar twee punten. Kijk, dat is leuk!

Wat minder goed voor de heupen, maar het lekkerst wat ik die avond gedronken heb was de Nach Acht. Die kregen we als toetje. Klinkt bekend als je het vertaalt? … After eight? Juist. Een likeur die smaakt als een vloeibaar After Eight chocolaatje! Omdat een hele fles wel weer een beetje veel van goeie is heb ik hem met m’n schoonzus gekocht. Dat worden leuke avondjes op de bank. Ik dat ik Sex and the City er maar bij pak, zorgt zij voor de vette roddels.

Oke, dat klinkt alsof ik moleculaire hoogstandjes op tafel tover, maar ik kan gewoon nog steeds niet koken. Ik bedoel meer dat ik probeer te variëren met mijn lunch. Iedere dag een broodje 20+ is ook niet gezond. Dus in het weekeind kies ik steeds vaker voor een lekker vullende soep.

Een paar weken geleden koos ik er voor om de Italiaanse Tomatensoep van Honig eens te proberen. Ik ben gek op courgette, maar mijn vriend hoef ik het niet voor te zetten. Geen probleem bij dit gerecht want vriendlief hoeft ook geen soep, dus ik kan er in gooien waar ik zin heb! En wat was ‘ie lekker! Afgelopen weekeind gewoon weer gemaakt.

Nodig

  • 1,5 liter water
  • Pakje Honig Italiaanse Tomatensoep
  • 1 courgette
  • vier tomaten

Doen

  • Kook 1,5 liter water in de waterkoker en giet het in een pan
  • Snijd de courgette en de tomaten in kleine dobbelsteentjes
  • Meng het pakje Honig er doorheen zodat er geen klonten meer zijn
  • Mik de groenten in de pan
  • Laat het lekker koken, op het pakje staat 10 min – ik vind het lekkerder om het twee uur op te laten staan zodat de groentes lekker zacht worden

Uit 1,5 liter haal je vier goede soepkommen. Als ik er mee lunch eet ik vaak twee borden en de rest van de soep zet ik in de koelkast voor de dag erna ofzo. Zelf bewaar ik gekoelde soep maximaal zo’n drie dagen – vaak eet ik in de dagen erna de soep een keer als avondeten. Soep leent zich ook heel goed om zich in te laten vriezen! Laat het eerst helemaal afkoelen, doe het in een bakje en mik het de vriezer in.

Eet smakelijk

 

Iedereen vraagt zich sinds de eerste pagina van het eerste boek af wie Anastasia Steele zou gaan spelen, maar -veel belangrijker- wie wordt de mysterieuze, sexy, ontwapenende, mentaal ingewikkelde mr. Grey? Hier de trailer:

De celebs blijven naar de tondeuse grijpen en je ziet er op straat ook steeds meer meiden mee: een deels opgeschoren kapsel, de andere kant lang(er). Was het Rihanna die er mee begon? Ik weet het niet, maar ik weet wel dat ik het vaak leuk vind staan. Vooral omdat je zo aan een kant van je hoofd veel volume hebt en de andere kant is dan heel rustig – en zeer geschikt voor een statement oorbel.

 

Omdat ik een schijtbak ben en niet de helft van m’n haar kort durf te wieken, loste ik het op met een vlecht. Zelfde effect, minder rigoureus. En morgen kan ik gewoon weer alles lang hebben.

Een ietswat pluizige coupe op deze foto’s, want ik had die dag al weer, wind en werk doorstaan en bedacht me ‘s avonds dat ik hier wel foto’s van kon maken. But you’ll get the picture.

En ja, een bochtje om vlechten vergt wat oefening of zeer elastische armen. En nee, invlechten is niet lastig. Als je een gewone vlecht kan maken, is de overgang naar invlechten echt niet zo lastig. Kijk eens op YouTube voor filmpjes, er zijn veel mensen die het erg makkelijk kunnen uitleggen. Als je gaat oefenen, oefen dan ook op jezelf. Je ziet het niet zo goed, maar je raakt er aan gewend. Als je op iemand anders oefent en je wilt het daarna bij jezelf doen, dan voelt het heel anders: de stand van je handen is anders, je ziet het niet, je moet het op je gevoel doen je eigen haar heeft een andere structuur dan op wie je oefent.

To do

Het beste is om het op gisteren gewassen haar te doen. In squicky clean haar zakt je vlecht sneller uit.

  • Trek links of recht van het midden van je hoofd een scheiding met je vingers. Het hoeft niet super strak, mag wel natuurlijk als jij dat mooi vindt
  • Zet het haar dat je los wilt houden aan de zijkant van je hoofd vast met een speld zodat je dit niet mee kan vlechten
  • Begin voor aan je hoofd met invlechten
  • Volg de vorm van je hoofd tijdens het vlechten en ga diagonaal (dus schuin naar onder, naar de tegenovergestelde kant als waar je begonnen bent)
  • Zorg dat je vlecht onderaan je hoofd eindigt op de plaats waar je losse naar in je nek hangt
  • Zet het vast met een elastiekje en kam met je vingers de staart tussen je losse haar
  • Spray haarlak over je vlecht en bovenop je hoofd om je losse haar naar de goede kant te dwingen

Klaar

Een goede deo is voor mij erg belangrijk, want ik zweet. Zoals de tvspot al zegt; alle vrouwen zweten – en dat is ook helemaal waar. De één wat meer dan de ander, en ik val er een beetje tussenin. Met een goede deo kan ik een vijfentwintig graden dag zonder zweetplekken doorbrengen, maar zonder een werkende deo loop ik bij een paar graden boven het vriespunt al met kringen onder m’n armen. En dat vind ik vervelend. Ook al weet ik dat alle vrouwen zweten.

In Amerika kocht ik een LadySpeedstick – een deo die heel goed werkte voor mij. Maarja, de twee back-ups raken ook een keer op. Dus ging ik aan de slag met Rexona Maximum Protect. En ik ben enthousiast!

Spray deo’s werken nooit voor mij en bovendien gaan ze veel sneller op. Dus dat Rexona Maximum Protect een stick is, is al een pluspunt. Aan de onderkant draai je aan het wieltje, boven komt een crème-achtig goedje uit. Dit verdeel je onder je oksel en laat je even drogen. De Maximum Protect heeft geen aanwezig parfumwalm, maar een vrij vlakke frisse geur. Een beetje zoals de meeste Rexona’s ruiken, en dan heel licht.

De eerste keer moet je je rot draaien voor er wat uit komt, daarna zijn twee ‘klikjes’ (het wieltje maakt een klik geluid tijdens het draaien) genoeg voor een oksel. Je smeert het uit en klikt weer twee keer voor de volgende oksel. De gaatjes waar de crème doorheen komt gaan tegen het einde van de deo een beetje verstoppen. Als je geen zin hebt om dat schoon te maken, moet je gewoon iets meer klikjes geven om meer uit de openingen te krijgen.

Het is niet echt een vloeibare crème, als je het uitsmeert voel je dat het een beetje gritty is. Geen vervelend gevoel, maar anders dan ik gewend ben. De substantie is heel erg wit als je het zo ziet – mijn eerste angst was dus dat het zeker weten af zou geven op je kleding. Geen zweetplekken is één ding, maar als ik door mijn deo er bij loop als een zebra met witte strepen dan kan ik ook niet echt heel relaxed mijn dag doorbrengen. En die strepen krijg ik van de meeste Rexona spray-deo’s – die waar niet op staat dat ze anti-witte strepen zijn dan.


Uitgesmeerd zie je er niks meer van


Een beetje te veel gebruikt, lastig uit te smeren

Als je langer draait, en er meer deo uit komt dan heb je een beetje te veel om te verdelen. Wanneer je te veel omhoog draait, dan klontert het een beetje onder je oksel en moet je dat er vanaf plukken of vegen. Mijn tip? Gewoon niet te veel gebruiken.

Maximum Protect is geen deo waar je direct je zwarte shirtje over aan moet trekken. Neem echt even een minuut of vijf om je de deo te laten indrogen, anders heb je gegarandeerd witte strepen in je shirt. Ik doe de deo op en ga daarna make-uppen, kleding uitzoeken en m’n tandenpoetsen. Ook bij het aantrekken zorg ik dat het shirtje niet over mijn oksels ‘rolt’, maar als het armschat je oksel raakt dan maakt het geen witte plekken in je kleding.

To the test

Ik ging een rondje hardlopen – en als ik sport dan zweet ik. Onoverkomelijk. Vind ik ook helemaal niet erg, want niets is lekkerder dan je luie zweet er uit rennen en dat vervolgens onder de douche van je afspoelen. Deze keer droeg ik Rexona Maximum Protect en waar normaal de druppels uit mijn hele lijf gutsen had ik slechts een inimini zweetplekje onder m’n oksel. Top deo!

Eindoordeel

Een deo mét gebruiksaanwijzing. Maar omdat hij zo goed werkt heb ik er totaal geen problemen mee.

Ken je dat? Dat je ineens denkt; o dat is makkelijk! Je wilt het graag delen maar echt een heel artikel is het niet waard. Of nouja, het is het waard om te delen, maar kunt er niet zo veel over vertellen. Daarom deelde ik mijn mini-tipjes nooit. Maar ook die mini tipjes maken het leven makkelijker. En meer mini tipjes bij elkaar kunnen een groot verschil maken bedacht ik net: dus, vanaf nu ga ik ze gewoon delen!

Geen ellenlange artikelen, maar ik die een kort ‘eureka!-momentje’ had, en dat in een net zo’n kort stukje deel. Vandaag gaat het over een onderbroek…

Onderbroek? Jacky, waarom praat jij over een onderbroek? Erger nog: Jacky, waarom laat je een onderbroek zien?
Nou, omdat het geen onderbroek is, maar toen ik de foto uploadde dacht ik; ‘hm… dat lijkt meer op een onderbroek dan de bedoeling was.’

Jurkjes met blote benen kunnen nu nog net als we een mooie dag hebben. Maar als je, net als ik, bovenbenen hebt die langs elkaar schuren tijdens het lopen ben je waarschijnlijk meer fan van een legging onder je jurkje. Zo zonde! Nu droeg ik stiekem wel eens een sportbroekje onder m’n jurk zodat mijn benen elkaar niet raakte, maar bij sommige jurkjes waren de pijpjes te lang. Van Shirley kreeg ik de tip om een oude legging af te knippen die niet onder je jurkje uit komt, maar wel het schurende stuk van je bovenbenen bedekt.

Dus ik nam een oude legging en zette de schaar er in! En raad eens? Het werkt! Als ik deze aan heb zijn de pijpjes langer dan ze op de foto lijken, maar dat komt omdat de legging in een geheel eigen model trekt omdat ‘ie al zo oud is. Eerlijk heb ik bijna een goede legging afgeknipt om voor dit artikel te gebruiken want deze is echt niet meer waardig dan onder een jurkje te dragen. Maar hé, het werkt!

Ik raad aan om je legging een centimeter of vijf langer af te knippen dan hij moet zijn, want hij rolt een klein beetje op.

Een goed nieuw leven voor je oude of kapotte legging dacht ik zo.

Oke, niet helemaal waar natuurlijk. Een verstandige meid is op haar toekomst voorbereid en behalve altijd condooms, geld en een haarelastiekje in je handtas hebben, is sparen ook belangrijk. Heb ik altijd netjes gedaan, in de ene periode noodgedwongen wat minder dan andere tijden. Maar dit eerste salaris? Die waar ik al anderhalfjaar hard voor gesolliciteerd heb, waar ik al vierentwintig jaar naar uit kijk en mijn enige lichtpuntje tijdens de uren hoorcollege? Van dat salaris ga ik mezelf trakteren. Maar wat ga ik kopen?

Wishes

  • MAC Blush – in Style, Pinch me of Supercontinental uit de Styleseeker collectie
  • Een prachtige, stevige cowboysbag – in prachtige roze om de winter op te fleuren of veilig camel?
  • Een goed paar laarzen, omdat je ze nooit genoeg kan hebben
  • Lederen jasje van bijvoorbeeld Goosecraft
  • Stedentrip naar Londen

Ik moet van mezelf kiezen. Omdat de prijzen nu niet echt budgetproof zijn, maar ook omdat de feestdagen en mijn verjaardag er weer aankomen. En als ik alles mezelf cadeau doe, wat moet ik dan van mij familie en vrienden krijgen.

Als je één ding (of twee) mocht kiezen, wat zou het dan worden?