Do It Yourself

Sommige vrouwen drinken in het weekeind graag met vriendinnen een flesje wijn of drie onder het genot van Sex and the City en een hoop geroddel. Ik kan me alleen vinden in dat laatste: ik drink weinig en wijn heb ik nooit lekker gevonden. Als ik drink zijn het van die calorieënbommen als Bailey’s, Safari of BaCo.

Gisteren heb ik geleerd dat dat ook niet zo gek is. Mijn referentiekader van wijn is de bocht die je in de studentenkroeg geschonken krijgt. Maar gisteren deed ik mee aan een wijnproeverij van Excluvin, geboekt door m’n zwager. En zowaar, sommige wijn was best goed te doen! Het is even wennen, maar sommige vielen bij mij onder de categorie Best Lekker.

Hij had de proeverij geboekt via Groupon een tijd geleden en had plek voor zes wijnliefhebbers. Ik had me wel aangemeld voor de gezellig avond maar iemand anders mocht van mij wijnproeven – ik vind het toch niet lekker. Maar iemand zei op het laatste moment af, dus ik proefde gewoon gezellig mee. En ik ben trots op mezelf, want ik heb ook daadwerkelijk alles geproefd! En ik kan nu zeggen welke vin mijn tong streelde en welkevin iets te veel de smaakpapillen voorop mijn tong prikkelde. Want bij zo’n proeverij krijg je zo’n wijnkenner erbij, en die gooit en af en toe met termen dat ik dacht dat ik was aangeschoven bij een cursus Chinees, maar wel heel leerzaam!

De wijn was mooi, maar de weerspiegeling van het glas in de tafel ook

Proeven

Meneer wijnadviseur bij Excluvin had twee vreemde koffers mee waar de wijnen in zaten. Klimaatkoffers gok ik – want een kast die wijn op temperatuur houdt, heet een klimaatkast. Daar in zaten vier witte wijnen, één lichte rosé en vijf rode. Gelukkig voor mij kregen we van alles een mini bodempje waar je net twee proefslokjes van kon nemen, anders had ik bij proefwijn drie al lallend op de tafel gestaan.

En serieus, ik wist dat er verschil zat in wijn. Maar geen van de wijnen smaakte hetzelfde?

Even interessant doen

Mocht je in een restaurant ooit interessant willen doen, hier een paar leuke feitjes:

  • Zorg dat de wijn op de juiste temperatuur is. Te warm of te koud kan je drank verpesten. Vraag het je wijnadviseur, google of ren even de slijterij in voor advies, iedere wijn heeft een andere temperatuur nodig
  • En ja, er zijn speciale wijnthermometers
  • Sommige wijn moet zonder kurk of dop even openstaan om het te laten ‘ademen’. Er zijn wijnen waar zeven uur geadviseerd wordt – kwestie van plannen wanneer je trek hebt in een glas
  • Hoe meer suikers er in een wijn zitten, hoe minder alcohol er in zit. Suiker zet zich om in alcohol, het is dus het één of het ander
  • De kleur van rosé wordt niet bepaald door de hoeveelheid witte en rode druiven waar het van gemaakt wordt (dat dacht ik), maar hoeveel kleur de schilletjes afgeven
  • Hoe meer plakkers in je wijnglas (fancy benaming: beentjes), hoe meer alcohol er in zit – zie foto
  • Wijn bij de Aldi wordt van origine gemaakt van goede wijn. Maar zij mengen de eerste goede pers met andere (vaak goedkopere) en daardoor wordt het een hele andere wijn
  • De meeste wijn kan je tussen de twee en vier jaar bewaren. Alleen speciale wijnen zijn geschikt voor eeuwen-oude wijnkelders dus je kan het maar beter opdrinken!
  • In Duitsland schijnen heel veel wijnboeren te zitten. Had ik werkelijk geen idee van
  • Wanneer je wijn op eikenhout gerijpt is, zou er een vanillesmaak aan moeten zitten. Ik kon het nergens vinden, maar jij misschien wel?
  • Als je op vakantie bent en je wilt bij de boer een wijn kopen, ga dan richting de dure merken. Die laten je nooit binnen, maar bezoek dan de buurman. Die verbouwt op dezelfde manier, op dezelfde grond en vaak verkoopt hij voor de helft van de prijs
  • Walsen, het ronddraaien van je wijn in een glas, doe je om er zuurstof bij te laten komen. Daardoor komt de smaak van de wijn beter naar voren
  • Sherry is ook wijn
  • Je hoort altijd te ruiken aan je wijn, om te sniffen of je hem lekker gaat vinden. Dat doe je door na het walsen, je neus in je glas te steken. Niet er flauw bovenhouden (zoals ik deed), want dan verdwijnt de meeste geur nog uit het glas
  • Wissel tijdens het wijnproeven de wijn af met water. Niet tegen die kater, maar dan proef je het beter
  • Een kurk of een draaidop zegt niets over de kwaliteit van de wijn

De wijn die aan je glas blijft plakken noem je ook wel beentjes

De buit

De prijzen van proeverij Excluvin vielen mij mee. Je hoort wel eens over flessen wijn van € 40,-, maar de duurste die onze wijnadviseur had meegenomen was € 19,-. De goedkoopste € 8,45. Na het proeven kon iedereen doorgeven of en wat hij wilde kopen en wij hebben (met het zicht op de feestdagen, verjaardagen, fijne avonden en andere smoesjes) met z’n alle afgenomen voor een krappe € 400,-. Ik gok dat meneer Excluvin ons wel heel aardig vond.

Mijn vriend en ik drinken dus beide niet echt wijn, maar we hadden er nu twee die we wél lekker vonden. Een witte (voor vriendlief, ik vond het niks) en een zoete, lichte rode. Maar het meest blij werd ik van de Sherry die we aan het eind te proeven kregen. Ik heb altijd een beeld van oma’tjes aan de sherry en had het in de slijterij nooit een blik waardig gegund. Sherry stond voor mij gelijk aan advocaat met slagroom. Maar dit was lekker! Het smaakte naar rozijntjes en volgens mijn Weight Watchers gids is een glaasje maar twee punten. Kijk, dat is leuk!

Wat minder goed voor de heupen, maar het lekkerst wat ik die avond gedronken heb was de Nach Acht. Die kregen we als toetje. Klinkt bekend als je het vertaalt? … After eight? Juist. Een likeur die smaakt als een vloeibaar After Eight chocolaatje! Omdat een hele fles wel weer een beetje veel van goeie is heb ik hem met m’n schoonzus gekocht. Dat worden leuke avondjes op de bank. Ik dat ik Sex and the City er maar bij pak, zorgt zij voor de vette roddels.

Ken je dat? Dat je ineens denkt; o dat is makkelijk! Je wilt het graag delen maar echt een heel artikel is het niet waard. Of nouja, het is het waard om te delen, maar kunt er niet zo veel over vertellen. Daarom deelde ik mijn mini-tipjes nooit. Maar ook die mini tipjes maken het leven makkelijker. En meer mini tipjes bij elkaar kunnen een groot verschil maken bedacht ik net: dus, vanaf nu ga ik ze gewoon delen!

Geen ellenlange artikelen, maar ik die een kort ‘eureka!-momentje’ had, en dat in een net zo’n kort stukje deel. Vandaag gaat het over een onderbroek…

Onderbroek? Jacky, waarom praat jij over een onderbroek? Erger nog: Jacky, waarom laat je een onderbroek zien?
Nou, omdat het geen onderbroek is, maar toen ik de foto uploadde dacht ik; ‘hm… dat lijkt meer op een onderbroek dan de bedoeling was.’

Jurkjes met blote benen kunnen nu nog net als we een mooie dag hebben. Maar als je, net als ik, bovenbenen hebt die langs elkaar schuren tijdens het lopen ben je waarschijnlijk meer fan van een legging onder je jurkje. Zo zonde! Nu droeg ik stiekem wel eens een sportbroekje onder m’n jurk zodat mijn benen elkaar niet raakte, maar bij sommige jurkjes waren de pijpjes te lang. Van Shirley kreeg ik de tip om een oude legging af te knippen die niet onder je jurkje uit komt, maar wel het schurende stuk van je bovenbenen bedekt.

Dus ik nam een oude legging en zette de schaar er in! En raad eens? Het werkt! Als ik deze aan heb zijn de pijpjes langer dan ze op de foto lijken, maar dat komt omdat de legging in een geheel eigen model trekt omdat ‘ie al zo oud is. Eerlijk heb ik bijna een goede legging afgeknipt om voor dit artikel te gebruiken want deze is echt niet meer waardig dan onder een jurkje te dragen. Maar hé, het werkt!

Ik raad aan om je legging een centimeter of vijf langer af te knippen dan hij moet zijn, want hij rolt een klein beetje op.

Een goed nieuw leven voor je oude of kapotte legging dacht ik zo.

Eindelijk is ‘ie daar dan: mijn artikeltje over de losse lenzen die ik kocht voor op m’n iPhone. De camera op mijn iPhone (4) is van super goede kwaliteit, zo goed dat ik tegenwoordig niet standaard meer met camera op pad ga. Want ‘zomaar’ leuke dingen kan ik prima vastleggen met m’n mobieltje.

En om mijn foto’s nog een beetje leuker te maken – en omdat het gewoon leuk is ‘voor de heb’ – kocht ik op Ebay een setje lenzen waarmee ik heel dichtbij kan fotograferen, een wide angle krijg en een fishbowl effect. Maare, is het wat die goedkope lenzen?

Jazeker goedkoop: bij deze verkoper betaalde ik  $ 11,49 voor drie lenzen, vijf magnetische ringen inclusief verzendkosten. Dus iets van € 9,- ofzo. Een leuke prijs om het te proberen. Het is toch een extra’tje en daar wil ik dan niet te veel geld aan uitgeven. Gelukkig biedt mijn geliefde Ebay in zulke gevallen de uitkomst.

Maare, Jacky. Je praat over drie lenzen en ik zie er maar twee? Ja dat klopt. De linker is twee-in-één. In z’n geheel is het de wide angle, als je ze los draait dan kan je de onderste gebruiken als macrolens. Handig! Hoe minder ik mee hoef te nemen in mijn tas hoe beter.

Bevestigen

Je krijg kleine ijzeren ringetjes die aan één kant plakken. Die bevestig je over de camera-opening van je hoesje, of op je iPhone zelf als je dat wilt. Zorg wel dat de iPhone-lens precies in het midden zit, anders dan heb je kans dat je het ringetje voor je lens ziet als je een foto maakt. Of dat hierdoor de lens niet recht voor de camera kan plaatsen.

Voor op de lens zit een rubber dopje om de lens van vooraf te beschermen. Achterop zit een metalen plaatje om de achterkant te beschermen. Er zit een touwtje aan zodat je de lenzen bij elkaar kan binden of ergens aan vast zodat je ze niet kwijt raakt / sneller kan vinden. Het plaatje blijft ook zitten door de magnetische werking van de ring op de lens.

De kracht van de magneet is stevig genoeg om de lens vast te houden, ook als je de camera rechtop gebruikt (wat je meestal wel doet). Maar je hoeft niet veel kracht te zetten om de lenzen te wisselen.

Voorbeelden

Macrolens

Een stukje leer en mijn oog – je ziet de lens in mijn iris

Fishbowl

Het midden is zoals het is, de rest wordt verbogen

Wide angle

Links is zonder lens, rechts is met de wide angle. Je beeld is een stuk ruimer dan normaal.

Als ik wat leuke foto’s verzameld heb zal ik eens verzamelartikel maken, als jullie dat leuk vinden uiteraard. Dus laat maar horen: foto artikel of niet?

 

 

Het lekkerste aan kleding aan trekken in de ochtend is wanneer het echt schoon ruikt. Een beetje fris, een vleugje zeep; lekkerder kan ik niet wakker worden. Nu moet ik wel heel diep snuiven wil ik mijn wasverzachter of waspoeder ruiken in mijn kleding, dus ik heb daar iets anders op gevonden.

Niet nieuw, niet origineel, maar het werkt wel! Voor mij was het wel nieuw, dus er is een kans dat jij het ook nog niet eerder hebt gezien, laat staan uitgevoerd. Want het is heel makkelijk zelf te maken en het kost bijna niks! Waarschijnlijk heb je het zelfs al in huis liggen. Namlijker: een stukje zeep tussen je kleding.

 

 

Als beautyaddict heb ik ook een voorliefde voor douchespulletjes, er is nogal wat Lush in mijn kast te vinden. Ik denk dat ik het in drie levens nog niet op krijg, mede omdat ik stukken zeep eigenlijk nooit gebruik. Maar ik koop het wel, want het ruikt zo lekker! En die zepen hebben nu een doel gekregen.

Nodig

  • Stukje zeep dat lekker ruikt
  • Mes
  • Organza zakje (of oude sok/panty)

Doen

Je snijdt een klein stukje, 3 bij 3 cm, af van een stuk zeep dat je lekker vindt ruiken. Als je het los in je kast legt dan komen er vlekken op je kleding. Dus je stopt het in een zakje. Als je nog een organza zakje hebt liggen zijn deze ideaal. Vaak krijg je ze als cadeauverpakking bij sieraden. Maar een dunne sok of een pantyvoetje (afgeknipt van een kapotte panty) werkt ook prima.

Doe het stukje zeep er in en leg het tussen of op een kledingstapeltje. Het lekkere luchtje zal subtiel in je kleding trekken en aankleden in de ochtend was nog nooit zo’n feestje!

Ik raad je aan om niet veel verschillende geuren zeep te gebruiken. Dan krijgen je kledingstukken andere geuren en die combineer je dan in een outfit. Kan heerlijk uitpakken, maar vaak is ‘parfum’ mengen een fiasco.

 

 

Ik ben gek op de Mango en nog gekker op de sale daar. Ze gooien tenminste alles echt flink in de korting – in tegenstelling tot Zara die in de eerste ronde overal vijf euro afhaalt. En omdat ik het hele voorjaar al de lange getiedyede (is dat een woord) jurk in mijn vizier had, was ik erg blij toen ik er per ongeluk tegenaan liep.

Hoe Mango het voor elkaar krijgt, Joost mag het weten, maar de maxi-jurken zijn zelfs met mijn 1.79 meter veelste lang. Dat vind ik niet erg, want daarom blijven ze vaak hangen. En ik heb een naaimachine en een hele lieve mama mocht ik het zelf niet voor elkaar krijgen. Maar dit kon ik makkelijk zelf en dan kan jij het ook!

 

Zeker een recht stuk inkorten zoals een lange jurk of een broekspijp is helemaal niet zo lastig. Het makkelijkst is om het met een naaimachine te doen: het is sneller en je steken worden gelijk. Maar je kunt het natuurlijk ook met de hand doen.

Nodig

  • Naaimachine – of iemand van wie je hem even kunt lenen
  • Spelden
  • Garen waarvan de kleur bij je kledingstuk past
  • Meetlint

Doen

Zoals je ziet was deze jurk echt een flink stuk te lang. Met proberen heb ik besloten dat er overal 14 cm af moest. Je kunt het beste eerst testen voordat je de schaar er in zet.

Ik heb hem eerst naar binnen afgespeld op 10 cm rondom. Toen heb ik de jurk voorzichtig aangetrokken en zag voor de spiegel dat hij nog over de grond sleepte. Vervolgens heb ik er nog vier weggespeld en toen was hij goed. Pas toen ik hem goed vond heb ik de onderkant weggeknipt. Wat je eenmaal wegknipt kan je er niet meer aannaaien dus dubbelchecken vind ik altijd wel fijn.

Handiger is als je iemand hebt die je kan helpen om het kledingstuk, terwijl je het aan hebt, af te spelden. Dan hoef je het niet steeds aan en uit te trekken.

Ik heb de stof van de zoom twee keer omgeslagen zodat je geen stofrandjes krijgt en deze natuurlijk weer goed vastgespeld. Hier zie je dat ik de spelden verkeerd om ingezet heb, want nu moet ik ze richting de naaimachine er uit trekken. Als ze met het kopje naar beneden zitten kan je ze er uittrekken tijdens het naaien.

Deze jurk is gemaakt van dunne, hele rekbare stof. Daarom koos ik voor een flauwe zigzagsteek. Dit rekt een beetje mee mocht het nodig zijn. Als je een rechte steek probeert uit te rekken breekt je garen en kan je het opnieuw vastzetten. Meer info over steken staan meestal in de beschrijving van je naaimachine. Test de steek altijd even op een restje wat je afgeknipt hebt. Mocht het niet werken, hoef je het niet uit te halen en zit je geen gaatjes te maken in je kleding.

Beslis voor jezelf hoe ver van de onderkant je het stiksel wilt. Op een naaimachine zit een zilver plaatje met richeltjes. Als je de zijkant van de stof tijdens het naaien langs het zelfde randje houdt, zit je stiksel dus overal recht en even ver van de onderkant af.

En nu kan ik m’n jurk dus aan zonder dat de wereld denkt dat ik bruid speel met een sleep achter me aan. Kostte me een kleine drie kwartier omdat ik de jurk steeds aan en uit moest trekken, maar ik heb wel de jurk die ik zo graag wilde! En ik gok dat dit mijn lievelingskledingstuk gaat worden deze zomer. Hij zit heerlijk.

 

Hakken staan vrouwelijk, je krijgt er een mooi figuur door en ik voel me er ook extra vrouwelijk door. Ik heb twee paar enkelboots met hoge hakken en die zitten perfect omdat de schoen een goede grip heeft om m’n voet. Maar een goeie pump of kekke open schoen valt altijd van mijn voet af.

Ik heb namelijk een tussenmaat. Een geweldige 38,5, waarbij mijn rechtervoet wat groter is dan links. Maat 38 zit om rechts altijd krap en 39 valt bij links van mijn voet af. Maar nu heb ik een goeie oplossing gevonden: het hielkussentje! Heeft verschillende functies, maar vooral dat ik nu een maat 39 aan kan.

 

 

Van de week paste ik een paar nieuwe schoenen. Mooie zwarte hakken, met 25% korting! En die had ik nog niet – geen sarcasme, ik had echt nog geen zwarte hakken. 38 was duidelijk te klein en bij mijn rondje paraderen door de winkel met 39 aan mijn voeten slipte links er steeds uit. Ik wilde ze al weer beteuterd terug zetten in het schap toen de verkoopster me een gek ding gaf die ik achterin de hiel moest drukken. Et voila, ze bleven zitten!

Dit ding is een Hielgrip Mini stop van het merk Bama Comfort. Een zacht kussentje met een latexvulling die je in de hiel van je schoen plakt. Door de verdikking wordt de schoen ietsie kleiner en het ruwe materiaal zorgt dat je voet meer grip heeft op de schoen. Ik zeg ruw, maar het voelt niet vervelend. Het voelt als een soort binnenkant van suède; het is niet glad, maar voelt wel zacht aan je huid. Snap je hem nog?

Hier zie je goed het latex kussentje zitten.

De achterkant heeft een sticker die je er af haalt, vervolgens knijp je hem een beetje dicht en plaats je hem (met de verdikking aan de bovenkant) in de hiel van je schoen, zo ver mogelijk naar boven. Als hij goed zit druk je hem goed aan en hij zit vast. Het is de bedoeling dat je het in je schoen laat zitten. De plakrand is niet gemaakt om her te gebruiken en van de ene in de andere schoen te plakken want dan verliest de plak zijn grip en laat het los.

Hier heb ik mijn voet expres naar voren gedrukt en zelfs dan zie je het kussentje er niet bovenuit piepen.
 

Ik heb het nu binnen een paar keer een paar uur gedragen (ben de schoenen aan het inlopen) met het hielkussentje in alleen mijn linkerschoen en het gaat prima! Als je hem er goed in plakt zie je er niets van. En behalve meer grip en het iets kleiner maken van je schoen, voorkomt dit kussentje ook het snijden van de schoen in je hiel en geen blaren meer aan die kant!

Deze Bama Hielgrip kostte me een kleine drie euro (€ 2,nogwat), daarvoor krijg je twee (niet herbruikbare) hielkussentjes. Een prima prijs als je net als ik moeite heb met het vinden van passende schoenen door halve maten. Maar ook zeer geschikt als je een droom schoen vindt, in de uitverkoop, die heerlijk zit, op een net iets te ruime schoen na – want ja, gebeurt dat alle vrouwen niet af en toe? Hoppa, hielkussentje er in en misschien zo’n zooltje onder de bal van je voet en je smokkelt zo een kleine maat van je schoen af!

 

 

Op televisie hoorde ik dat uit onderzoek gebleken is dat moeders het liefst iets krijgen dat zelf gemaakt is. Nu kan je als je drie bent best aankomen met een kralenketting of een bekliederd Olvaritpotje als waxinelichthouder – maar als je vierentwintig bent verwacht je moeder er wel iets meer van. Althans, denk ik.

Dus ik dacht gisteren, behalve de gekochte cadeautjes ga ik ook nog even creatief aan de gang. Met een idee dat niet alleen leuk is voor moederdag overigens!

 

 

 

Je hebt nodig, een foto in een fotolijstje. Ik heb gekozen voor een foto in een passe-partout.
Bedenk welke tekst je wilt en waar je dit wilt hebben. Ik wil de tekst aan de boven en onderkant op de passe-partout, dus ik heb twee zinnen nodig. Kies een leuk lettertype in Word of zoek iets op een lettertypepagina en print deze uit in verschillende groottes die jij denkt dat goed zijn.
Leg het glas over de geprinte A4 en kijk welk formaat daadwerkelijk mooi past bij wat jij wilt. Let wel op dat bij sommige fotolijstjes het glas een stuk wegvalt achter het lijstje!

Knip de tekst uit die je wilt en leg hem op zijn plek. Om te zorgen dat het echt goed blijft liggen, plak het even vast aan de achterkant van het passe-partout of op het losse blaadje wat je altijd in een lijstje vindt.
Frame alles even in om te zien of het inderdaad op de plek zit die je voor ogen had. Nu kan je het nog aanpassen als je wilt.

Wrijf het glas even schoon en semi vetvrij met een papier. Pak een watervaste stift en trek de tekst over op het glas. Begin links boven en werk naar rechts onder, want het blijft wel even nat – anders veeg je er misschien overheen. Maak je een foutje? Houdt nagellakremover en wattenstaafjes bij de hand. Dan kan je het snel corrigeren. Ben je later de tekst zat of wil je het lijstje voor iets anders gaan gebruiken? Veeg even schoon met alcoholhoudende substantie (zoals nagellakremover) en je glas is weer als nieuw.
Alles overgetrokken? Leg het glas op een lichte ondergrond en zie waar je eventueel nog wat moet bijwerken.

Dit is het dan geworden ? Ben er best trots op stiekem. Straks aan mam geven en zien wat ze er van vindt – al weet ik stiekem al dat ze het leuk gaat vinden.

De credits voor het fotolijst-idee gaan naar BeautyLab, daar stond een tijd geleden een tutorial over teksten op het glas van een fotolijstje. Omdat ik daar las hoe/dat het kon, kwam ik op dit idee voor mijn mama.

En deze cadeautjes krijgt ze er nog bij. Een lekkere creme, Ahava douchegel en het boek Vandaag ben ik Alice over een meisje met een meerdere persoonlijkheden.

 

Wat heeft jou moeder gekregen vandaag? Of jijzelf als je al mama bent?

 

 

Een week of drie geleden zat ik lekker op de bank toen m’n vent thuis kwam van z’n werk. Het gebruikelijke ‘Hy lieffy!’ waarna hij dichterbij kwam om me een kus te geven. Vlak bij m’n gezicht sprong m’n vent achteruit en riep: ‘Je hebt een snor!’

Oké, ook welkom thuis? Maarja, snor.. snor… een stuk of zes donshaartjes boven m’n mondhoek. En omdat het licht er onvoordelig op viel leek het misschien heel wat. Maar toevallig stoorde ik me er al een tijdje aan, dus ik dacht: tijd om er iets aan te doen.

 

 

Soms maak ik een kapsel waarvan ik niet precies weet wat ik er van vind. Het is wel leuk, maar ook weer een beetje niet. Te truttig, te strak naar achteren, te rommelig of juist te kakkerig. Ach, soms ben ik ook gewoon een beetje te kritisch denk ik.

Pas maakte ik weer zo’n kapsel. Vaak naar aanleiding van een foto of filmpje ga ik aan de slag, maar ik weet niet niet precies meer welke. Maar ik ging dus vlechten en dit heb ik er van gebakken:

 

 

 

How To

Verdeel vanaf links of rechts vlak boven je ‘inhammetjes’ je haar aan de voorkant in twee.
Zorg dat je ‘er op vlecht’, dus sla de plukken onderlangs.
Vlecht zo dicht mogelijk tegen je haargrens aan en voeg alleen haar toe aan de achterkant van je vlecht.
Werk de vlechten tot achterin je nek en zorg dat je het haar op je kruin naar achteren verdeelt zodat je daar geen scheiding krijgt.
Zet de vlechtjes vast met kleine elastiekjes en frot de twee staartjes in een groter elastiek tot een knot.
Be friends met je haarlak.
Kies een paar mooie oorbellen, want die zijn nu goed te zien!

Oordeel

Tja ik ben best tevreden met het vlechtwerk, maar al mijn haar uit mijn gezicht laat het nu eenmaal boller lijken. En daar kan en wil ik niet aan wennen. Maar ik kreeg wel veel complimenten op mijn werk. Toch grappig, als je eenmaal kan vlechten dan is het een kwestie van doorwerken voordat je lamme armen krijgt. Maar mensen vinden het toch heel kunstig.

 

 

Ik ben geen huisvrouw. Koken kan ik niet, vandaar af en toe mijn makkelijk-klaar recepten. Moeder zie ik mezelf niet worden en het huishouden komt bij mij standaard op de laatste plaats. Als ik iets kan verzinnen dat meer prioriteit heeft, gebeurt dat standaard eerst. Zoals mezelf verliezen in een nieuw tijdschrift – dat ik er voor mijn part speciaal voor moet aanschaffen. Of iets schrijven voor LadiesInc (rara wat ik nu had moeten doen?) of spontaan zin krijgen in sporten.

Daarom ben ik altijd op zoek naar ‘snel schoon’ gadgets of producten. Gewoon, zodat ik daarna lekker een vers boekje kan gaan lezen.

 

Als je niet meer thuis woont dan herken je ze vast wel. Die irritant grijzige plekken die, ondanks regelmatig afspoelen, gewoon op je voegen verschijnen. Schijnen ze leuk te vinden, die schimmels. Maar ik ben er niet zo’n fan van; het ziet er vies uit. De bedoeling van douchen is schoon worden, maar het voelt alles behalve schoon als ik naar zo’n grijze vriend moet kijken tijdens het opschonen van haar en huid.

Van de week was ik het zat en heb ik alles dat in mijn gootsteenkastje stond, geprobeerd op de muur. Ik heb zelfs een poging gewaagd met nagellakremover. Lach niet! Het zou maar werken toch? Maar niets werkte. Ik was een half uur verder, en de grijze plekjes op de voegen bleven me aanstaren. Hopend dat er soms een kern van waarheid zit in die irritante schoonmaakproducten reclames kocht ik grover geschut: HG Sanitair. Schimmel-, vocht- & weerplekkenreiniger.

Het is een heel verhaal op dat flesje, maar als ik eerlijk ben is het enige dat mij opviel het gebruik van het woord Nippel. Ik lag dubbel van het lachen in de badkamer als kan dat ook iets te maken gehad hebben met de bedwelmende geur van het product.

Aanschouw

Weer een typisch staaltje ‘Jacky fotografie’. Bij daglicht gaat het best goed (als zeg ik het zelf) maar in een schermige badkamer is toch te zien dat ik geen fotograaf ben. Bij de laatste foto kwam ik er achter de flitser wel eens de oplossing kon zijn. En dat als ik verder stond en inzoomde, het ook niet overflitst was. Maar ach, wie zit er nu te wachten op haarscherp beeld van mijn schimmel? (Doucheschimmel wel te verstaan).

Voor

Opspuiten, half uur in laten trekken en wegvegen

Na

Links op de foto heb ik geen HG schimmel-, vocht- & weerplekkenreininger gespoten, rechts wel. Duidelijk wittere voegen!

In dit geval heb ik mijn nieuwe vriend gevonden in tijden van serieus schoonmaken en ik ga snel even de rest van de muur doen. Voor de prijs van ‘zes-nogwat’, vind ik het een prima aankoop.