Keukenprinses

Nu we blijkbaar ook geen mandarijnen meer kunnen eten zonder vergiftigd te worden én ik op vakantie een nieuwe manier van granaatappel eten heb ontdekt dacht ik: gewoon nog een post er over!

Namelijk: Granaatappel persen

Want wat ik zelf niet had kunnen bedenken, is dat je een granaatappel ook kan persen! Gewoon op een citruspers. In september in Turkije was het granaatappelseizoen, hele velden met bomen vol rode bollen!
En aan de weg dus heel veel mensen die ze maar wat graag wilde verkopen.

Dus ik dacht: laat ik het gewoon eens proeven. En het is heerlijk! Het lijkt zelfs wel wat minder zuur dan het ‘eten’ van de pitjes, misschien omdat de velletjes achterblijven in de pers? I don’t know.

Waarom ben ik hier niet eerder op gekomen? Het kost veel minder tijd om een granaatappel te persen, dan dat je de pitjes er uit slaat. Zelfs als je met de hand perst. Let alleen (ook hier) op met spetters, even een schortje voor.

Proost!

 

Toen ik klein was – zeg een jaar of 10 – wisten zowel mijn ouders als ik heus wel dat snoepen niet heel gezond was. Maar met mate maak je er kinderen heel gelukkig mee. Dus uit school een snoepje en ‘s avonds een koekje bij de thee, daar ging je heus niet dood aan. En een dikke boterham met boter en kaas voor de lunch. Met een glas melk, of twee. ‘s avonds de aardappelen op tafel, liefst met boterjus (lees gesmolten boter) als ik het voor het zeggen had. Kibbeling halen met opa was een uitje en als je met papa ging skaten reed je langs de benzinepomp voor een ijsje.

Eten was zo gemakkelijk! Er was een duidelijke lijn tussen gezond en minder gezond eten en als je vooral aan de goede kant van de lijn bleef hoefde je je nergens zorgen over te maken. Maar nu schijnt niks meer écht goed voor je te zijn. Ik wacht op het moment dat een wetenschapper uitvindt dat er slechte Z-nummers in zuurstof zitten ofzo.

Er duiken steeds meer onderzoeken en wetenschappelijke beweringen op dat het eten wat vroeger goed voor je was, helemaal niet zo goed blijkt te zijn.

  • Kaas is vooral vet en gemaakt van koemelk
  • Die koemelk schijnt alleen goed te doen voor kalfjes en voor veel mensen helemaal niet zo best te zijn
  • En de yoghurt dus ook niet
  • Ga je over op de Alpro, moet je wel kijken dat er calcium aan toegevoegd is, anders is het niet te vergelijken met zuivel
  • Boterhammen kan je vandaag de dag beter wat minder nuttigen, want van carbs worden we dik
  • En carbs is ook pasta en aardappelen
  • Alleen speltbrood schijnt dan weer beter te zijn, maar alleen die naam doet me al aan geitenwollensokken denken
  • Vegetarisch is beter voor de beesten, maar ook weer niet want het verbouwen van vervangers kost veel land en water wat ten koste gaat van het leefgebied van dieren
  • Kip kan gevaarlijke bacteriën bevatten
  • En biefstuk nu ook
  • Als je al biefstuk eet, want dat kan ook zomaar paard zijn
  • Of misschien wel hond, alleen is dat nog niet ontdekt
  • Alles zit vol E-nummers, de E van Eng en Ernstig
  • De helft van de ingrediënten op verpakkingen herken ik niet, laat staan dat ik weet wat het is
  • Kokos is niet meer alleen zo’n exotische beker waar je cocktail in geserveerd wordt. Blijkbaar heeft het vet en is het gezond om dit in je haar of op je boterham smeren. Of nu toch weer niet volgens het VoedingsCentrum?

En vitamines kan je tegenwoordig maar beter innemen via tabletten en pillen, want je hoeft je appel maar te schillen of je broccoli een minuut te lang te koken en ze schijnen hun vitamine-nut te verliezen

Lachen is nog wel gezond

Maare, ik weet het niet meer. Wat is nu nog gezond?
Noem het lui, zeg dat ik niet goed voor mezelf zorg maar ik heb gewoon geen zin om ieder etiket te ontleden met Google translate op m’n iPhone in de supermarkt. Noch wil ik een half uur rijden op zoek naar een ecologische boer die onbespoten seizoensgroenten verkoopt. Zelf een moestuin beginnen op mijn balkon van twee meter breed begin ik niet aan – en zou ik waarschijnlijk ook de tijd niet voor nemen als ik wel een elf meter diepe tuin had gehad.

Ik wil gewoon duidelijkheid over wat ik kan eten: wat is gezond en wat kan je beter met mate nuttigen? Waar krijg ik smurfkleurige etterbulten van en wat veroorzaakt bij overmatige inname alleen een extra kilo Jacky om van te houden? Leefde ik maar vroeger; toen een vader zijn boerenzoonnog op de tractor naar school bracht terwijl hij een appel zo van de boom in zijn mond stopte. Die ene keer dat hij een worm tegen kwam spuugde hij hem gewoon op de grond.

 

Disclaimer: aan deze info kunnen geen rechten worden ontleend noch kan ik ze wetenschappelijk bewijzen. Dit zijn de dingen die in mijn hoofd zijn blijven hangen van de afgelopen maanden nieuws kijken en sites lezen.

Zo’n grote ronde bol, helemaal vol met rode sappige pitjes. O zo mooi, maar hoe eet je dat? Juist, ik waagde me er nooit aan. Ondanks dat dit superfruit 40% van je dagelijkse portie vitamine C bevat, het kankercellen bestrijdt en granaatappelpitjes geven van binnenuit je huid een natuurlijke bescherming tegen de zon. Maar wat blijkt; je kan een granaatappel heel makkelijk ‘pellen’! Je hebt alleen een pollepel nodig en een portie frustratie of agressie.

Heb jij ook wel eens met een lepel en een mesje aan die pitjes zitten pielen? Waarbij alles onder uiteindelijk onder het rode sap zat dat je er niet meer uit kreeg en je uiteindelijk nog erg weinig pitjes er goed uit kreeg? Ik wel. Dan heb ik het snel bekeken met z’n g-rappel. Want in plaats van de granaatappel te lijf te gaan met de inhoud van je keukenlade, kan je ook gewoon een flink portie spanken om het vruchtvlees er uit te halen.

  • Snijd de granaatappel door de midden
  • Houd hem losjes in je hand met de opengesneden kan naar beneden, boven een bakje
  • Sla met de lepel (of ander plat, hard, keukenobject) op de zijkanten van de granaatappel
  • Draai de granaatappel steeds een stukje in je hand zodat je rondom flink billenkoek geeft
  • Als je de huls hebt leeggemept, haal je eventuele lichte velletjes er uit
  • Eet smakelijk!

 

Je kan granaatappelpitjes lekker zo eten, er een beetje zoetstof overheen doen als je het wat bitter vindt of mengen met yoghurt.

Bron intro: Telegraaf.nl

 

Papa & Co kwamen brunches tweede Kerstdag en naast broodjes en croissantjes wilde ik iets anders lekkers erbij. Na een proeflading scones die goed lukte, kwamen die ook met Kerst op tafel. Een scones is een Engels broodje/cakeje. Het is niet heel zoet en je hebt beleg nodig om het écht lekker te maken, vandaar dat ik niet kon kiezen tussen de benaming.

Nodig voor 8 scones

  • 250 gram zelfrijzend bakmeel
  • 30 gram koude boter
  • 3 eetlepels suiker
  • 74 ml karnemelk
  • 1 ei
  • 1 zakje bakpoeder
  • snufje zout

Atributen

  • Oven die op 200 graden kan
  • Bakplaat
  • Bakpapier
  • Meel om je bank te bestrooien
  • Deegroller (of volle frisdrankfles met platte zijkant)
  • Glas waarvan de opening tussen de 6 en 8 cm is
  • of een officieel uitsteek vormpje

Doen

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Meng de droge ingrediënten met je handen door elkaar in een kom. Rasp de koude boter er boven zodat die in kleine kontjes in je mengsel valt. Meng het -met je handen!- om tot het een wat korrelige substantie krijgt. Nu mag het ei en de karnemelk erdoor. Kneed dit tot een bal, maar probeer zo min mogelijk te knijpen en te vouwen. Het beslag moet zo luchtig mogelijk zijn om het straks goed te kunnen laten rijzen. Alles moet door elkaar gemengd, niet perse helemaal glad.

Bestrooi je werkbank/tafel/aanrecht met meel tegen het plakken. Rol de bal beslag met een deegroller uit tot een plak van 2 centimeter dik. Voor het rollen wat meel in je hand houden en daar de deegroller mee bekloppen. Dan plakt je deeg ook niet aan de roller. Stek met je vormpje en of een glas rondjes uit het deeg. De randjes weer opnieuw bij elkaar duwen en net zo vaak uitsteken tot je geen deeg meer over hebt.

Leg de rondjes op de bakplaat en laat er wat ruimte tussen. Als de oven goed warm is, gaan de bijna-scones er ongeveer 15 minuten in. Zorg dat de oven goed voorverwarmd is, de scones moeten in korte tijd flink reizen en dat lukt niet bij matige temperatuur. Je scones vliegen een paar centimeter omhoog en zijn klaar als je er een prikker in kan steken en die er weer schoon uit kan halen.

Mocht je wél geduld hebben, het schijnt beter te zijn om alle droge producten te zeven… Maar ik vond het zo ook prima smaken.

Lekker hoor, scones. Maar daar moet wat op! Het lekkerst met clotted cream en jam.

 

Nodig voor clotted cream

  • 250 gram mascarpone
  • 125 ml slagroom

Doen

Klop de slagroom op, doe dit voor je eigen bestwil met een mixer. Als het een wat stevigere vorm aan begint te nemen, mik dan de mascarpone erbij. Eenmaal opgeklopt mik je een volle eetlepel op je opengesneden scone en daar smeer je je favoriete jam op.

 

Eet smakelijk

Sommige vrouwen drinken in het weekeind graag met vriendinnen een flesje wijn of drie onder het genot van Sex and the City en een hoop geroddel. Ik kan me alleen vinden in dat laatste: ik drink weinig en wijn heb ik nooit lekker gevonden. Als ik drink zijn het van die calorieënbommen als Bailey’s, Safari of BaCo.

Gisteren heb ik geleerd dat dat ook niet zo gek is. Mijn referentiekader van wijn is de bocht die je in de studentenkroeg geschonken krijgt. Maar gisteren deed ik mee aan een wijnproeverij van Excluvin, geboekt door m’n zwager. En zowaar, sommige wijn was best goed te doen! Het is even wennen, maar sommige vielen bij mij onder de categorie Best Lekker.

Hij had de proeverij geboekt via Groupon een tijd geleden en had plek voor zes wijnliefhebbers. Ik had me wel aangemeld voor de gezellig avond maar iemand anders mocht van mij wijnproeven – ik vind het toch niet lekker. Maar iemand zei op het laatste moment af, dus ik proefde gewoon gezellig mee. En ik ben trots op mezelf, want ik heb ook daadwerkelijk alles geproefd! En ik kan nu zeggen welke vin mijn tong streelde en welkevin iets te veel de smaakpapillen voorop mijn tong prikkelde. Want bij zo’n proeverij krijg je zo’n wijnkenner erbij, en die gooit en af en toe met termen dat ik dacht dat ik was aangeschoven bij een cursus Chinees, maar wel heel leerzaam!

De wijn was mooi, maar de weerspiegeling van het glas in de tafel ook

Proeven

Meneer wijnadviseur bij Excluvin had twee vreemde koffers mee waar de wijnen in zaten. Klimaatkoffers gok ik – want een kast die wijn op temperatuur houdt, heet een klimaatkast. Daar in zaten vier witte wijnen, één lichte rosé en vijf rode. Gelukkig voor mij kregen we van alles een mini bodempje waar je net twee proefslokjes van kon nemen, anders had ik bij proefwijn drie al lallend op de tafel gestaan.

En serieus, ik wist dat er verschil zat in wijn. Maar geen van de wijnen smaakte hetzelfde?

Even interessant doen

Mocht je in een restaurant ooit interessant willen doen, hier een paar leuke feitjes:

  • Zorg dat de wijn op de juiste temperatuur is. Te warm of te koud kan je drank verpesten. Vraag het je wijnadviseur, google of ren even de slijterij in voor advies, iedere wijn heeft een andere temperatuur nodig
  • En ja, er zijn speciale wijnthermometers
  • Sommige wijn moet zonder kurk of dop even openstaan om het te laten ‘ademen’. Er zijn wijnen waar zeven uur geadviseerd wordt – kwestie van plannen wanneer je trek hebt in een glas
  • Hoe meer suikers er in een wijn zitten, hoe minder alcohol er in zit. Suiker zet zich om in alcohol, het is dus het één of het ander
  • De kleur van rosé wordt niet bepaald door de hoeveelheid witte en rode druiven waar het van gemaakt wordt (dat dacht ik), maar hoeveel kleur de schilletjes afgeven
  • Hoe meer plakkers in je wijnglas (fancy benaming: beentjes), hoe meer alcohol er in zit – zie foto
  • Wijn bij de Aldi wordt van origine gemaakt van goede wijn. Maar zij mengen de eerste goede pers met andere (vaak goedkopere) en daardoor wordt het een hele andere wijn
  • De meeste wijn kan je tussen de twee en vier jaar bewaren. Alleen speciale wijnen zijn geschikt voor eeuwen-oude wijnkelders dus je kan het maar beter opdrinken!
  • In Duitsland schijnen heel veel wijnboeren te zitten. Had ik werkelijk geen idee van
  • Wanneer je wijn op eikenhout gerijpt is, zou er een vanillesmaak aan moeten zitten. Ik kon het nergens vinden, maar jij misschien wel?
  • Als je op vakantie bent en je wilt bij de boer een wijn kopen, ga dan richting de dure merken. Die laten je nooit binnen, maar bezoek dan de buurman. Die verbouwt op dezelfde manier, op dezelfde grond en vaak verkoopt hij voor de helft van de prijs
  • Walsen, het ronddraaien van je wijn in een glas, doe je om er zuurstof bij te laten komen. Daardoor komt de smaak van de wijn beter naar voren
  • Sherry is ook wijn
  • Je hoort altijd te ruiken aan je wijn, om te sniffen of je hem lekker gaat vinden. Dat doe je door na het walsen, je neus in je glas te steken. Niet er flauw bovenhouden (zoals ik deed), want dan verdwijnt de meeste geur nog uit het glas
  • Wissel tijdens het wijnproeven de wijn af met water. Niet tegen die kater, maar dan proef je het beter
  • Een kurk of een draaidop zegt niets over de kwaliteit van de wijn

De wijn die aan je glas blijft plakken noem je ook wel beentjes

De buit

De prijzen van proeverij Excluvin vielen mij mee. Je hoort wel eens over flessen wijn van € 40,-, maar de duurste die onze wijnadviseur had meegenomen was € 19,-. De goedkoopste € 8,45. Na het proeven kon iedereen doorgeven of en wat hij wilde kopen en wij hebben (met het zicht op de feestdagen, verjaardagen, fijne avonden en andere smoesjes) met z’n alle afgenomen voor een krappe € 400,-. Ik gok dat meneer Excluvin ons wel heel aardig vond.

Mijn vriend en ik drinken dus beide niet echt wijn, maar we hadden er nu twee die we wél lekker vonden. Een witte (voor vriendlief, ik vond het niks) en een zoete, lichte rode. Maar het meest blij werd ik van de Sherry die we aan het eind te proeven kregen. Ik heb altijd een beeld van oma’tjes aan de sherry en had het in de slijterij nooit een blik waardig gegund. Sherry stond voor mij gelijk aan advocaat met slagroom. Maar dit was lekker! Het smaakte naar rozijntjes en volgens mijn Weight Watchers gids is een glaasje maar twee punten. Kijk, dat is leuk!

Wat minder goed voor de heupen, maar het lekkerst wat ik die avond gedronken heb was de Nach Acht. Die kregen we als toetje. Klinkt bekend als je het vertaalt? … After eight? Juist. Een likeur die smaakt als een vloeibaar After Eight chocolaatje! Omdat een hele fles wel weer een beetje veel van goeie is heb ik hem met m’n schoonzus gekocht. Dat worden leuke avondjes op de bank. Ik dat ik Sex and the City er maar bij pak, zorgt zij voor de vette roddels.

Oke, dat klinkt alsof ik moleculaire hoogstandjes op tafel tover, maar ik kan gewoon nog steeds niet koken. Ik bedoel meer dat ik probeer te variëren met mijn lunch. Iedere dag een broodje 20+ is ook niet gezond. Dus in het weekeind kies ik steeds vaker voor een lekker vullende soep.

Een paar weken geleden koos ik er voor om de Italiaanse Tomatensoep van Honig eens te proberen. Ik ben gek op courgette, maar mijn vriend hoef ik het niet voor te zetten. Geen probleem bij dit gerecht want vriendlief hoeft ook geen soep, dus ik kan er in gooien waar ik zin heb! En wat was ‘ie lekker! Afgelopen weekeind gewoon weer gemaakt.

Nodig

  • 1,5 liter water
  • Pakje Honig Italiaanse Tomatensoep
  • 1 courgette
  • vier tomaten

Doen

  • Kook 1,5 liter water in de waterkoker en giet het in een pan
  • Snijd de courgette en de tomaten in kleine dobbelsteentjes
  • Meng het pakje Honig er doorheen zodat er geen klonten meer zijn
  • Mik de groenten in de pan
  • Laat het lekker koken, op het pakje staat 10 min – ik vind het lekkerder om het twee uur op te laten staan zodat de groentes lekker zacht worden

Uit 1,5 liter haal je vier goede soepkommen. Als ik er mee lunch eet ik vaak twee borden en de rest van de soep zet ik in de koelkast voor de dag erna ofzo. Zelf bewaar ik gekoelde soep maximaal zo’n drie dagen – vaak eet ik in de dagen erna de soep een keer als avondeten. Soep leent zich ook heel goed om zich in te laten vriezen! Laat het eerst helemaal afkoelen, doe het in een bakje en mik het de vriezer in.

Eet smakelijk

 

 

 

Jaja, jullie weten inmiddels wel: ik kan niet koken. Vanavond had ik eens wat nieuws geprobeerd (vriendlief is niet thuis) en dat is weer falikant mislukt. Maar gelukkig heb ik nog een lekker recept voor jullie dat mijn vent pas maakte. Een gezonde salade met een Thaise twist. En die vond ik zo lekker dat ik er foto’s van gemaakt heb om met jullie te delen.

Ik denk dat ik dat morgen avond ook maar ga eten, want het is niet moeilijk te maken! En dit smaakte tenminste wel erg lekker.

 

 

Hold your horses people, wat dat vandaag zowaar de zon die ik zag? Was het nu echt warm buiten? Heb ik echt op mijn slippers gelopen? Jawel, bijna juli en de zon denkt; laat ik Nederland nog eens even bezoeken.

Welkom meneer zon (of mevrouw?), ik verwelkom u. Ik met mijn melkfles witte benen en inmiddels weer wintervoeten omdat ik de hoop had opgegeven. Maar ook met mijn nieuwe zomerjurkje en frisse fruitdrank. Het allermooiste? Deze limonade is erg makkelijk zelf te maken – of je laat het door je partner doen, net als ik.

 

 

Is het een een eetstokje? Is het plantenvoedsel of is het een futuristische oorbel? Nee het is thee!

Jullie weten het inmiddels wel, met thee maak je mij blij. Ik vind het lekker, ik vind het ontspannen en het is goed voor je. Nieuwe thee’tjes ontdek ik soms door nieuwe winkels in te duiken, maar het leukste is om ze per ongeluk tegen te komen. Zoals deze. Toen ik een tijdje geleden uit eten ging kreeg ik een bekertje met deze ‘theezakjes’ in verschillende smaken. Te leuk!

 

En speciaal voor de site heb ik er twee mee naar huis genomen: Maroccan Mint Green en Peach. Het zijn T-Sticks van het merk Royal. Volgens hun website is het te koop bij onder andere Plus, DeliXL, Sligro en Jumbo. Helaas geen supermarkten die hier om de hoek zitten, dus ik zal mijn Makro pas wel eens uit het stof vissen om daar te gaan kijken.

Ook heeft Royal op de site een webshop, gericht op horeca én de consument. De T-sticks kan je kopen per vijftien in een doosje voor € 1,99 of per tachtig stuks voor € 20,-. Ik had ze duurder verwacht, maar dat komt misschien omdat ik de verpakking zo leuk vind!

De sticks zitten helemaal dicht en het is de bedoeling dat je ze zo in je glas zet. De verpakking is geperforeerd zodat de smaak vrij komt als je de T-stick een beetje door je warme water roert. De gaatjes zijn heel klein, er komen geen theeblaadjes of -korrels in je glas.

Het materiaal is mij onduidelijk, het zit een beetje tussen papier, plastic en aluminiumfolie in. Het is wel stevig want het blijft in warm water gewoon strak overeind staan. Een T-stick is écht bedoeld voor één kopje, en als ik dat zeg is dat ook echt zo. Met ‘eenkops theezakjes’ zet ik ook gerust acht kopjes omdat ik toch niet zulke sterke thee drink. Maar hier krijg ik echt maar één kopje uit. Wel een heel lekker kopje, dat wel.

Ik vind ze vooral heel erg leuk om met een verjaardag of bij bezoek in een bekertje neer te zetten. Staat gezellig, genoeg keuze en je hebt meteen iets om over te praten – mocht je daar verlegen om zitten.

 

Ik ben niet zo’n fruit-eter. Appels hoeven van mij niet zo nodig, peren vind ik wel lekker maar zijn vaak te hard en als ze wel sappig zijn loopt alles over je kin. Meloen is mwa en kiwi’s nooit rijp als ik ze wil eten. Druiven zitten vol met suiker en bananen vol met koolhydraten. Nee, doe mij maar gewoon een koekje ofzo.

Zomerfruit vind ik dat wel weer heerlijk, maar dat vind ik vaak te duur en waarom altijd zo’n klein bakje? Bramen, bessen, frambozen en aardbeien – daar mag je me dan weer onder begraven. En nu het een soort van zomer is en de aanbiedingen beginnen te komen, neem ik het er dan ook lekker van. Een overdosis vitaminen voor mij en tips voor jullie hoe je aardbeitjes kan eten.