Keukenprinses

 

 

Dat ik fan ben van thee, is vast geen geheim meer. Het is dat ik aan mijn nachtrust hecht, anders was een kopje verse, net niet hete, thee iets waar je voor mocht wakker maken. Frisse, zoete, fruit of gekarameliseerde smaken. In donkere, groene of witte thee. Ik lust het allemaal.

En omdat ik zo veel thee drink (3 potten per dag, minimaal), ben ik altijd op zoek naar nieuwe smaakjes. Het vak bij de supermarkt ken ik nu wel en ook bij de Toko heb ik de meeste versier al geprobeerd. Ik begon verveeld te raken toen daar een winkel voor me open ging:

 

De theewinkel. En daar gingen de engelen zingen.

Serieus, ik wist niet dat het bestond. Een zaakje met allemaal soorten thee. Natuurlijk, voor koffie heb je er genoeg. Nespresso en DE stores anyone? Maar nooit had ik bedacht dat er winkeltjes waren met planken vol thee. En toen ik in Haarlem was, zaten er zowaar twee. Het waren winkeltjes voor koffie en thee, maar toch. Thee-heaven voor mij. In tweevoud.

Kaldi

Een schattig klein zaakje waar je alle thee die wellicht wilde kopen ook eerst kon proeven – kwam ik achter toen ik afrekende. De thee stond allemaal in van die mooie witte blikjes, heel sjiek. Allemaal van het merk Kaldi. Witte blikjes met gekleurde accenten, strak en toch girly. En omdat ik ook een sucker ben voor mooie verpakkingen nam ik hier Anti Stress thee mee. Hoewel het weinig voor mij doet in tijden van stresskippengedrag, is de thee wel heel erg lekker.

Een koker van 50 gram kostte tussen de € 2,50 en € 5,-, ligt er aan welke je kiest en aan de ingrediënten zijn die er in zitten.

Overigens is Kaldi in Haarlem ook een klein koffie-cafeetje. Erg jammer dat het helemaal in Haarlem is, want ik zag mezelf daar al zitten met een grote kop thee, een biologische chocolade muffin, aan het werk achter mijn laptop. Niet dat ik dat ooit doe, want ik werk vanaf een vaste Mac, maar het NewYorkse beeld spring meteen in mijn hoofd toen ik daar binnen liep.

Simon Levelt

En de andere winkel heet Simon Levelt. Schijnt heel bekend te zijn, ik had er nog nooit van gehoord. Zo bekend zelfs, dat ze vijf winkels in Amsterdam hebben, en een in Leiden, en Leidschendam en op nog veertig andere plekken. Allemaal in plaatsen waar ik toch met enige regelmaat door de stad hobbel. Maar een Simon Levelt koffie&thee winkel had ik nog nooit gezien.

En daar kocht ik overheerlijke Tropisch Groen thee. Waarom ik deze koos is simpel; hij ruikt en smaakt naar citroen kwarktaart. Ja serieus, hij smaakt naar taart, en dan vooral naar de heerlijke koekjesbodem die altijd onder kwarktaart zit. En dat komt omdat er stukjes van deze bodem IN de thee zitten. Ik weet niet wie dat verzonnen heeft, maar die persoon verdient een Oscar of een Emmy of een Golden Globe.

Tropisch Groen komt in een zakje. En omdat ik inmiddels allemaal losse zakjes in een la heb liggen kocht ik bij Simon Levelt ook een paar doosjes waar ik de thee in kan doen. Simpele, ijzeren doosjes met een deksel. Hier plak ik nu het etiket op, en mijn thee-la is een stuk georganiseerder. Ik heb de eigenaar overigens gesmeekt om een vestiging in mijn dorp te openen, maar daar zag hij geen brood in.

De thee is (zover ik onthouden heb) verkrijgbaar vanaf € 2,80 (50gram) en de doosjes kostte € 1,75.

Sorry

Echt, mijn welgemeende excuses dat ik je nu misschien een nieuwe verslaving aan praat. Nog meer sorries dat ik je de heerlijke taartgeur van tropisch groen kan laten ruiken door de computer en ook dat ik je de kruidige maar zoete smaak van Anti Stress niet kan laten ervaren. Degene die de taart in de thee heeft bedacht werkt hopelijk aan een geur en smaak computer – want dan zou dit artikel duizend keer beter maken.

Zo veel smaakjes en zo veel lekkers om te proberen. Het lijkt mij een betere hobby dan taartenbakken die ik dan altijd zelf op zit te eten en de prijzen liggen gunstiger dan een gemiddeld paar schoenen. Ja, ik denk dat ik vanaf nu bij koopwoede eens een theewinkel in duik, nadat ik een bakkie Kandi Anti Stress op heb.

 

 

Alle recepten staat in de categorie Keukenprinses (zie rechts voor het menu). Dat verzin ik natuurlijk allemaal wel leuk, maar zo’n keukenprinses ben ik niet. Ik laat soep nog aanbranden – letterlijk. Bij mij zit de onderkant altijd aangekoekt, ook als ik blijf roeren!

Maar ik houd wel van lekker eten. Dus probeer ik me er altijd makkelijk vanaf te maken. Daarom gisteren voor de verjaardag van mijn vent een aardbeienkwarktaart gemaakt en special brownies. Vooral die laatste waren erg lekker. Ook trek? Even lezen:

 

 

Heb ik al eens verteld dat ik niet zo’n groenten fan ben? Volgens mij pas een keer of tien, maar het blijft gewoon een belangrijk onderdeel van mij… Jacky & Taart: Bingo! Jacky & toetjes: Kan niet missen. Jacky & Vis, vlees, vega: Geweldige combi. Jacky & Groenten? No thank you verry mucho.

En dan staat mijn moeder iedere keer weer voor het dilemma als ik bij haar komen eten. Want wat wil ik eten? ‘Zie maar’, daar kan ze niet zoveel mee. En dat weet ik, maar ik vind het al zwaar genoeg om thuis te bedenken wat ik moet eten. Eten bij mij mams is juist hersenen uit en gewoon lekker bikken. Deze keer had mama een experiment; een zeer geslaagde!

 

 

Ten eerste: de foto’s zijn een beetje gelig. Ik heb ze met mijn iPhone gemaakt in de keuken van mijn mams… En nee, dan krijg ik geen perfecte foto’s. Dus als je vindt dat dit er al lekker uitziet, in normaal licht is het nog tien keer smakelijker voor het oog!

 

 

To do:

  • Verwarm de oven voor op 180 graden
  • Bak de roerbakgroenten met een beetje olie
  • Leg de kalkoenplakjes op een bord en schep er een flinke hoeveelheid groenten op
  • Rol het plakje op en leg het in een ingevette ovenschaal
  • Schuif de pakketjes goed tegen elkaar aan zodat ze niet open rollen
  • Snijd een mozzerella in plakjes en leg daarvan weer een halve op elk rolletje
  • Schuif het een minuut of vijftien de oven in

 

Lekker makkelijk en snel, precies waar ik van houd! En nog smakelijk ook. Ook lekker: smeer wat Philadelphia aan de binnenkant van je vleesje smeren. Extra smeuïg!

Enne, alle credits gaan naar mij mama. Eet smakelijk!

 

 

 

 

 

 

Taart en gebak, daar kan je mij onder begraven. Ik denk dat ik me nog een weg uit de Grand Canyon weet te eten, zolang ik niet vast kom te zitten met m’n onvermijdbaar doorgroeiende achterwerk. En hoe gelukkig ik ook word van moordkoppen, slagroomsoezen, mokkaschnitz en verse appeltaart; het doet niet echt veel goeds voor je figuur.

En daarom heb ik mijn eigen bananentaartje gemaakt! Even tussen ons, het is een verijdeld broodje, maar dat maakt het niet minder lekker. Het smaakt naar de hemel,  vult als een malle en is nog gezond ook.

 

 

 

Roggebrood

Roggebrood klinkt misschien een beetje vies, en eerlijk is eerlijk het ziet er niet heel smakelijk uit. Maar het is toch best wel heel erg lekker! Zeker in deze combinatie.

Bovendien is roggebrood een goede keuze als je graag gezond eet: er zitten veel vezels in, vult erg goed (dus je eet minder) en er zit weinig suiker in – in tegenstelling tot een witte boterham.

Huttekase

Je hebt vergeten groenten en je hebt vergeten eten. Huttekase heb ik ontdekt toen ik Weight Watcher’de. Het heeft geen uitgesproken smaak en smaakt zeker niet naar kaas, maar is wel gezond! De smaak maak je een beetje met andere producten die je samen met huttekase eet.

En wederom, huttekase is gezond! Er zit veel eiwit in (dus ook deze vult lekker) en weinig suiker.

 

 

 

 

To Do:

  • Schep twee eetlepels huttekase op je roggebroodje en verdeel het een beetje
  • Snijd een halve banaan in lekker dikke plakken en duw ze in de huttekase. Ik heb zes plakjes gesneden omdat mijn broodje dan goed gevuld is
  • Strooi wat zoetstof over je taartje
  • Eet smakelijk!

Oeh that was good!

En ja, je weet dat jij er nu ook trek in hebt! Sta op en ren naar de winkel met bovenstaand boodschappenlijstje. Je hebt een goede reden, want dit is een heerlijke lunch / zaterdagavond snack / zondagochtend ontbijt / katervoer / whatever, alsof je een reden nodig hebt om je maag lekker gezond te verwennen!

 

 

Groenten… Je kan mij vergelijken met een klein kind, want bij het woord schiet ik al in pruil-modus. Ik houd niet van het woord, het doet me denken aan vieze spruitjes en plakkerige witlof. Als ik dus iets groentigs ontdek dat ik daadwerkelijk met plezier op eet, komt dat in mijn favoriete recepten. En zo gebeurde dat ook met dit tomaten-recept. Geboren uit noodzaak omdat ik een gezonde avondmaaltijd zocht en alleen nog tomaten in huis had.

Ik ben niet zo goed in het showen van eten. Mijn chocolade lasagna zag er niet echt appetijtelijk uit, en dat kan ik van dit hoopje tomaten ook niet zeggen. Maar lekker is het wel, en dat is toch het belangrijkste?

 

 

Behalve de boodschappen heb je het volgende nodig:

  • Oven
  • Ovenschaal
  • Scherp mes
  • Knoflookpers

1

Verwarm de oven voor op 180 graden. Vet een ovenschaal in met olie en zet deze alvast klaar.

2

Snijd de tomaten in plakjes van gelijke diktes en vermorzel de knoflook met de pers – of hak hem in mootjes met een mes. Pas het hakken ook toe op de rode ui.

3

Meng de knoflook en rode ui in een bakje met wat olie, peper en zout. Smeer dit wat over de bodem van de ovenschaal.

4

Leg de tomaten dakpansgewijs in de schaal en schenk de rest van het prutje over de tomaten. Je kan ook nog kruiden toevoegen zoals basilicum, rozemarijn of bieslook. Bij voorkeur gedroogd, dat blijft lekkerder in de oven.

5

Als het zo’n 10 minuten in de oven gestaan heeft moeten de tomaten vrij warm zijn. Tijd om ze op een bord te leggen en op te peuzelen!
Ook lekker met plakjes mozerella er tussen.

 

 

Ik ben een theeleut pur sang en ga kwa smaken door fases. Zo heb ik heel lang alleen Earl Grey gedronken, maar nu vind ik hem bitter. Mint en munt waren een paar maanden mijn ding en nu de winter er aan komt grijp ik weer naar zoetere smaakjes.

Het enige waar ik echt een hekel aan heb is sinaasappel of mandarijn thee… Ik snap niet dat mensen dat lekker vinden! Maar then again ik vind ook die fruitjes niet lekker. Mijn alltime favorite is groene thee met vanille van de Aldi!

 

 

Maar deze post is eigenlijk alleen om een van mijn Sint-cadeaus te laten zien. Ik heb namelijk een theezeefje gekregen voor losse thee – mijn manie van het moment. Op internet las ik dat losse thee veel lekkerder smaakte en de redenen waarom klonken zo logisch, dat ik tijdens de eerste boodschappensessie losse thee kocht.

Maarja, dat moet ook nog ergens in. Verschillende vormen heb ik geprobeerd maar niets wat echt ideaal. Dat er wat korrels in de thee komen vind ik geen punt, maar bij veel gereedschapjes kreeg ik met geen mogelijkheid de natte blaadjes er meer uit. Niet handig.

Jasmijn

Deze werkt echter perfect. Bij een ondiepe kop staat hij gewoon op de bodem, bij een wat diepere kop blijft hij door het schattige theepot-vormpje op de randjes van de mok hangen. Mét uitlekbakje – speciaal voor mij denk ik. Inmiddels heb ik een hele lekkere Jasmijn-thee en met pakjesavond kreeg ik ook nog een heerlijk bosvruchten. Dat bubblegumroze watertje op de eerste foto? Dat is dus bosvruchten. En de smaak is zo veel zoeter dan uit een theezakje. Mjam!

Bosvruchten

O ja, en als ik er toch ben; hoe gaaf is die mok?! Ik heb hem al drie jaar maar de tekst blijft geweldig: Dieting is wishful shrinking. Ook speciaal voor mij. Ik heb er ook een aantal gebakbordjes van (hoe ironisch) en het is van het merk Born to Shop. Maar daar komt ook nog wel eens een artikeltje over.

 

Voor mij zijn er weinig dingen écht heilig kwa eten. Maar chocolade lasagna valt daar zeker onder. Niet verder lezen als je aan de lijn doet. Anders vooral snel verder lezen, naar de winkel rennen en maken!

Ik heb dit laatst gemaakt voor een groep mensen waar ik het toetje voor mijn rekening nam, toen heb ik ook de foto’s gemaakt. De hoeveelheden op de foto’s komen dus niet helemaal overeen met wat er op het boodschappenlijstje staat. Maar hé, het gaat om het idee toch?

O enne, ja het is LasagnA – want het is mijn recept ?

 

 

 

 

Ik waarschuw alvast, als je dit als chocolade-freak eenmaal gegeten hebt, dan wil je niets anders meer. Het is machtig als geen ander toetje die ik ken, maar wat wil je ook met een shitload aan slagroom en chocolade. Even niet denken aan de calorieën, dat doe je morgen maar weer in de sportschool.

Behalve de boodschappen is het handig als je de volgende spullen alvast klaar hebt liggen:

  • Snijplank
  • Super scherp mes
  • Zilverfolie (of bakpapier)
  • Een steelpan
  • En een bakje die in de steelpan past voor au bain-marie
  • Lepels
  • Ruimte in de vriezer

1

Giet kokend water in de steelpan en plaats het bakje in de pan. Als je de chocolade grof gesneden (of gebroken) hebt, smelt je deze au bain-marie in het bakje. Blijf regelmatig roeren zodat het gelijkmatig smelt tot een homogene massa.

2

Hak ondertussen de noten zo klein als je het voor elkaar krijgt. Pas op voor je vingers! Al is dit waarschijnlijk meer een waarschuwing voor mezelf dan voor jullie. Let op dat je noten zonder zout hebt, anders krijg je hele andere smaken. Deze noten heb je straks nodig om een etage te maken.

3

Leg folies van ongeveer 30 bij 30 cm klaar op het werkblad. Als de chocolade gesmolten is, pak je met een eetlepel een schepje smeltsel. Deze giet je op de folie en smeer je uit zodat je een mooi rondje krijgt van ongeveer een 10cm doorsnee. De grootte maakt niet heel veel uit, hoe groter deze rondjes, hoe groter je toetje. Maak ze dik genoeg zodat ze straks een schep chocolademouse kunnen dragen.

Als je er vier op een folie hebt gesmeerd, leg je hem in de vriezer om weer hard te worden. Je kunt dit het beste meteen doen als er vier op zitten, dan stijven deze al een beetje op als je de volgende vier rondjes maakt. De tweede lading kan je dan bovenop de eerste laag leggen in de vriezer. Als de eerste nog nat zijn, zoek dan even een ander plekje anders krijg je ze later niet meer van elkaar af. Geen plek meer in de vriezer? De koelkast werkt ook, alleen iets minder snel.

Per persoon heb je drie etages nodig, dus voor vier personen twaalf chocorondjes. Maar de middelste etage maken we chocolade met nootjes. Als je elf rondjes met alleen chocolade hebt gemaakt (acht nodig, maar een paar extra voor het geval ze breken), roer je de noten door de overige gesmolten chocolade. En maak je nog een rondje of zes.

4

Klopt de slagroom tot het zo stevig is dat je de bak ondersteboven boven je hoofd kan houden.

5

Als de chocoladerondjes helemaal hard geworden zijn, moet je ze los peuteren. Hier heb je vaak veel geduld voor nodig. Knip alle rondjes los van elkaar, leg een rondje op een snijplank en trek langzaam de folie omhoog. Probeer ze niet te breken. Als het echt niet anders lukt, kan je ook stapelen met gebroken rondjes, maar hele staan mooier.

6

Bouwen maar!
Je hebt alles klaar staan: de etages, de slagroom en de chocolademousse.

  • Leg een chocolade rondje op een gebaksbordje
  • Doe er een (eet)lepel chocolademousse op
  • Doe daar een (eet)lepel slagroom op
  • Plaats de etage met de nootjes
  • Lepel mousse
  • Lepel slagroom
  • Laatste stuk chocolade

En klaar is je chocolade lasagna.

Dit is -een soort van- het eindresultaat. Nu ziet dit er schots en scheef uit want deze heb ik voor mijn vriend gemaakt met de restjes die ik over had na een groepsdiner. Een beetje meer slagroom dan origineel de bedoeling is en gemaakt met gebroken etages. Netter is mogelijk, als je maar geduld hebt!
Enne, als je het netter doet, ziet het er ook smakelijker uit ? Maar als je proeft… hmmmmmmmm