Media

Iedereen vraagt zich sinds de eerste pagina van het eerste boek af wie Anastasia Steele zou gaan spelen, maar -veel belangrijker- wie wordt de mysterieuze, sexy, ontwapenende, mentaal ingewikkelde mr. Grey? Hier de trailer:

 

 

Ow yeah, de zomer viert hoogtij en de zweetdruppeltjes staan de hele dag op mijn neus, zelfs als ik niks doe. Huh? O wacht, ik ben al weer wakker. Volgens Piet Paulusma komt het mooie weer er toch echt aan, en ik geloof hem. Ik geloof omdat ik wil geloven! Ik wil in de zomer geloven! En als we dat nu allemaal doen, dan sturen we met onze positieve energie het mooie weer gewoon deze kant op.

Zomer nummers trekken zich niks aan van de temperatuur, die worden vaak gelanceerd op datum. Dus bereid je alvast voor op de zomer en voel the vibe met mijn favo zomernummres. Oud en nieuw.

 

 

Michel Teló – Ai Se Eu Te Pego

[youtube]http://youtu.be/I2U01-KJR7U[/youtube]

Carly Rae Jepson – Call me maybe

[youtube]http://youtu.be/fWNaR-rxAic[/youtube]

Kid Rock – Alle Summer Long

[youtube]http://youtu.be/aSkFygPCTwE[/youtube]

Gustavo Lima – Balada

[youtube]http://youtu.be/yK4VBQ9h3ic[/youtube]

Tarkan – Simarik

[youtube]http://youtu.be/OOw0obywNf0[/youtube]

Of Monsters and Man – Little Talks

[youtube]http://youtu.be/ghb6eDopW8I[/youtube]

Bryan Adams – Summer of ’96

[youtube]http://youtu.be/9f06QZCVUHg[/youtube]

WTF! – Da Bob

[youtube]http://youtu.be/PqQGYbF7puA[/youtube]

Las Ketchup – Ketchup Song

En hell-yeah dat ik het dansje helemaal mee kan doen!

[youtube]http://youtu.be/RFzyYYZsxGc[/youtube]

 

En niet persee zomers, maar wel mijn nummer van nu. Want zo waar!

Gers Pardoel – Zijn

Met dank aan @Thessjj
 
[youtube]http://youtu.be/jB-MdNF1EPM[/youtube]
 

Enne, ze zeggen wel eens dat in de zomer alle mooie vrouwen naar buiten komen. Maar veel van de zangers zou ik ook mijn bed niet uitschoppen…

Ik ben al bezig met een playlist voor mijn vakantie, hebben jullie nog tips voor lekkere zomernummers?

 

 

 

Hoewel de media al weer vol staat met het concert over Madonna van zaterdag, hoor ik nog de liedjes van het concert van Sting afgelopen dinsdag in het nieuwe Ziggo Dome.

Ik ging er heen met mijn vriend, zijn broers en een vriendin. Groot Sting-fan kan je me niet noemen, maar ik vind de muziek zeker leuk. Het was een verjaardagscadeau voor mijn vriend en ik ging gewoon gezellig mee. Mijn verwachting was dat ik misschien eenderde van de liedjes zou kennen en de rest wilde ik over me heen laten komen. Dit zou geen meeschreeuw concert worden a la Guus Meeuwis, maar lekker genieten van goeie muziek. En dat hebben we gedaan.

 

 

De Ziggo Dome ligt naast de Arena in Amsterdam, een thuiswedstrijd dus voor mij. Van te voren iets gegeten op de erg drukke Arena Boulevard en drie kwartier voor het begin van de show (20:00) richting Ziggo Dome gelopen. Uit de verte zagen we vrij lange rijen, van dichtbij was dit alleen voor de ringen, de zitplaatsen. Als ik naar een concert ga heb ik altijd staplaatsen op het veld – omdat ik dan lekker dan springen als ik dat wil. Een stoel is mij te statisch, dat boek ik wel in de bioscoop.

Ook in de Ziggo Dome zijn camera’s verboden, die werden in bewaring genomen bij de ingang. Maar gelukkig heeft een beetje mobieltje een camera en onze iPhone-crew heeft dus ook vrolijk staan klikken zo nu en dan. Jammer van veldtickets is dat je niet zo dicht bij staat als je geen zin hebt om je te verdringen en daardoor zijn foto’s ook van ver weg. Ik had met mijn 1m79 af en toe moeite om het podium te kunnen zien – ook een beetje jammer. Want een concert is naast de muziek zelf, ook visueel vaak erg mooi.

In dit geval miste ik niet heel veel, want het was een minimalistisch decor. Sting & band speelde in doeken en leukte het op met de lichten. Geen spectaculaire lichtshows, maar een verlichte omlijsting van de nummers die gespeeld werden. Vind ik persoonlijk jammer, ik houd er wel van als er uitgepakt wordt. Maar aan de andere kant past het wel bij Sting. Het draaide nu echt om de muziek. Dat moet Sting ook gedacht hebben toen een willekeurige spijkerbroek en wit Tshirt uit zijn koffer trok voor hij het podium op moest.

De nummers waren mooi, ik kende iets meer dan ik had verwacht en moet toegeven dat ik van sommige liedjes niet eens wist dat Sting de zanger was. Ik kende de nummers dus wel, maar had ze nooit in verband gebracht met dit concert. ‘Gouwe ouwe’ kwamen langs (Every breath you Take, Every little thing, English man in NewYork) en de ‘nieuwere’ maar zeker gouden Desert Rose. Sting heeft ook aan mij gedacht en een uitgebreide versie van Roxanne gespeeld.

Roxanne werd uiteraard gespeeld in rood licht

Ik moet zeker even de violist noemen en de credits geven die hij verdient. Hij wist tussendoor alle aandacht naar zich toe te trekken door zijn geniale solo’s of opvallende stukken in de liedjes. Adembenemend dat één persoon zo veel verschillend geluid uit één instrument kan krijgen. Een vrij jonge man die helemaal los ging tot aan het einde van de show 80% van de snaar van zijn strijkstok er kapot naast hing. Humor was ook aanwezig, want de vrouwelijke vocal maakte tijdens uptempo nummers hele vreemde jaren 70′-achtige bewegingen die een dansje voor moesten stellen. Denk hierbij aan een kruising tussen de ‘peace voor je ogen’ en de ‘neus dichthouden onder water’-move. Het had ook wel wat weg van een spacende versie van de vogeltjesdans, maar grappig was het zeker.

Wat ik mooi vond om te zien is dat Sting zich helemaal op zijn gemak voelde op het podium. Het was heerlijk luisteren naar hem en de band, alsof hij in zijn achtertuin speelde. Er was weinig geouwehoer tussendoor, geen onnodige ‘I loooooveee you Amsteeerdaaaaaaaam‘s. Het was gewoon Sting. Sting en zijn muziek; niets aantrekkend van het moderne geweld waar je soms mee wordt overladen tijdens concerten. Sting die niet maalt om de iTunes top 40. De band die zij ding deed steeds zonder tussendoor ook in de schijnwerpers te willen staan. Je kunt het te weinig moeite vinden voor een uitverkocht concert of je kunt het waarderen dat er dicht bij de muziek gebleven is zodat het hier ook om draaide.

Recensies heb ik natuurlijk ook gelezen en daar las ik vaak dat het concert te plat en niet speciaal genoeg was voor het nieuwe Ziggo Dome dat staat te wachten op spectaculaire acts. Maar ik denk dat Ziggo Dome blij was met dit mellow optreden van Sting voordat Madonna al haar geweld er dit weekeind los liet.

Ben jij nog naar Sting geweest? Of misschien wel naar Madonna?

 

 

Mij kan je zomer en winter gelukkig maken door me met een dekentje en een kussen op de bank te zetten, een grote pot thee te geven en een film te laten draaien. Horror en thriller ben ik gek op, maar ook romcom’s, drama’s en oorlogsfilms kan ik waarderen.

En soms kijk ik een film die me echt aangrijpt. Die me aan het denken zet, waardoor ik me schaam over mezelf of wat er in de wereld gebeurt. Maandag was het weer zo ver. Freedom Writers was ‘s avonds op televisie en omdat er niks beters was had ik hem aangezet. En dat heb ik geweten.

 

Het is een film uit 2007, dus hele grote kans dat je hem al eens gezien hebt. Ik kende hem echter nog niet, en als jij de film ook nog nooit gezien hebt raad ik je echt aan om hem te downloaden/te huren/in de kast van je vrienden te snuffelen.

Verhaal

Een enthousiaste lerares (Erin door Hilary Swank) ziet de wereld aan het begin van haar carrière alleen rooskleurig in en ziet het helemaal zitten om op een multi-culti school les te gaan geven. Als ze haar klas ontmoet is er een duidelijke tweedeling tussen twee culturen en hoe meer Erin oplet op school, hoe meer ze ziet dat het te maken heeft met gangs die in de buitenwijken om de school heen de wet uitmaken.

Idealistisch als ze is, zet ze zich toch in om de leerlingen les te geven maar wordt hierbij tegenwerkt door school. Zij zien de niet blanke kinderen als uitschot en behandelen ze ook zo door ze alleen te laten leren uit aftandse boeken en vol gekladderde stripboeken. Want ‘ze zijn toch te dom om echt te leren en ze maken goed materiaal alleen maar stuk’. De leerlingen van Erin voelen zich niet serieus genomen, hebben het thuis moeilijk genoeg en voelen geen drang om te leren. Ze zijn daar omdat ze verplicht zijn daar te zitten – that’s it.

Maar Erin weet met haar aparte manier van benaderen, bewonderenswaardige inzet en eeuwige positiviteit de kinderen te benaderen en leert over hun achtergrond. De één woont op straat, de ander moet kiezen of ze in de rechtbank de waarheid moet vertellen waardoor ze haar broer verlinkt, een derde is door zijn moeder het huis uitgezet en iedereen heeft wel te maken met (huiselijk) geweld en de is op de een of andere manier betrokken bij de gangs.

Uiteindelijk weet Erin de leerlingen te motiveren en de cijfers schieten omhoog. Ook creëert ze eenheid in de klas en de verschillende groepen krijgen respect voor elkaar en er ontstaan vriendschappen tussen kinderen die elkaar eerder een pistool tegen het hoofd hielden.  Na twee jaar hoort Erin dat haar groep een andere leraar krijgt omdat zij niet bevoegd is hoge klassen les te geven en zowel zij als de leerlingen zijn erg bang dat ze dan weer afzakken. Want geen leraar is zo betrokken als Erin en geen leraar weet waar de kinderen thuis doorheen gaan.

Aangrijpend

Kijk, ik woon niet onder een steen ofzo. Ik weet dat er gangs zijn en bepaalde groepen die elkaar het leven zuur maken. Maar ik ben wel zo iemand die alles een ver van zijn bed show vindt als het niet in mijn directe omgeving gebeurd. Heel erg eigenlijk, maar het is wel zo. Toen ik deze film keek en zag waarom die meiden zo arrogant waren, de jongens zo hard en ze elkaar ‘zo graag’ afmaken zag ik wat er achter speelde. Dat het niet was omdat ze het leuk vonden, maar omdat ze soms niet anders kunnen.

Niet dat dat het goed praat, maar via de media verneem ik altijd hele andere beelden en verhalen. Dit verhaal speelt zich dan wel af in Amerika, maar soortelijke praktijken (hetzij in mindere maten) gebeuren ook gewoon in Nederland. Deze film heeft mijn kijk op bende-nieuws heel erg veranderd. Natuurlijk weet ik dat de wereld niet zo zwart-wit is als hij soms wordt afgeschilderd of zoals ik hem soms wil zien. En ik heb dergelijke films nodig om mezelf af en toe wakker te schudden. En dat heeft Freedom Writers zeker gedaan. Een aanrader!

Heb jij deze film al eens gezien? Wat vond je er van?

 

 

Kijk, dat hele voetbal is niet echt mijn ding. Ik snap er weinig van, ook al hebben sommige mensen met het zweet op hun voorhoofd geprobeerd om mij alleen de basisregels uit te leggen – laat staan buitenspel. Ik blijf een bal buiten de lijn stug buitenspel noemen, want dan is de bal buiten het spel(veld) toch?

Juist, echte fans moeten met mij geen voetbal kijken want dan ben ik rete-irritant. Toevallig heb ik ergens gehoord over ‘pressie spelen’, dus dat roep ik nu tijdens dit EK te pas en te onpas. Waarom ik dan voetbal kijk? Om de mooie zwarte strakke speelshirts, de goed getatoeëerde armen, de voetbalkuiten en de sexy koppies. En dit zijn mijn favorieten uit onze (eerste) poule.

 

 

Ons eigen Nederland

Maarten Stekelenburg – Robin van Persie – Gregory van der Wiel

Denemarken

Michael Silberbauer – Jakob Poulsen – Nicklas Bendtner

Duitsland

Mats Hummels – Thomas Müller – Mario Gomez

Portugal

Hélder Postiga – Miguel Veloso – Joao Moutinho

Bron foto’s

Ja, je moet het als vrouw toch ook een beetje leuk maken tijdens die uren televisie dat wij niet aan de afstandsbediening mogen komen?

Wie is jouw favoriet?

 

Ziezo, even wat aanpassingen gedaan aan LadiesInc. Geen wereldschokkende, wel noodzakelijke en een leuke – al zeg ik het zelf.

Het leukste van het hebben van een site is dat ik mijn hersenspinsels lekker de wereld in kan sturen en dat ik er zo achter kom dat andere mensen het ook leuk vinden/er ook mee zitten/er ook last van hebben ed. Daarom vind ik het ook zo leuk als jullie reageren op een artikel.

Maar er zit ook een achterkant aan LadiesInc.nl en daar moest ik de laatste twee weken even politieagentje spelen zoals jullie hebben kunnen lezen. Een wat minder leuke kant. Ik moest op zoek naar oplossingen en stuitte ondertussen op wat leuke extra’s. Maar dat geeft niks ‘It’s most play and a little hard work‘, dus ik ben even in wat onbekendere materie gedoken.

Hallo lieve lezers,

Om de een of andere reden wordt er de afgelopen dagen gigantisch gespammd in de comments en komen er hele vreemde reacties binnen. Het gaat dwars door m’n spamfilter heen, ik snap er niks van.

Om die reden heb ik de comments op moderatie staan. Je kan nog steeds een berichtjeachter laten, vind ik super leuk! Maar hij wordt pas zichtbaar als ik daar aan de achterkant toestemming voor gegeven heb.

Het kan even niet anders, want die vage reacties vind ik zelf super storend (en het is heel veel werk om ze allemaal weer te verwijderen). En met dit mooie weer drijf ik achter mijn computer weg, dus ik kan nu ook even niet op zoek naar een andere spamfilter.

Geniet van het weer en als het even te word wordt buiten, breng binnen gezellig een bezoekje aan LadiesInc, want ik doe m’n best om gewoon te blijven bloggen!

XX Jacky

 

 

 

Zo’n dag dat je lekker in je joggingbroek op de bank hangt, met een pot thee bij de hand en televisie wilt kijken waarbij je niet hoeft na te denken. Ik heb regelmatig zulke dagen. Of zo’n uurtje, als ik net thuis komt van mijn werk.

Standaard zap ik dan naar MTV. Vroeger een rete-hippe muziekzender, nu vooral een kanaal waar ze typisch Amerikaanse teen-series uitzenden. Ik ben dan wel geen teen meer – oh nee, ik ben 24 – maar ik vind het heerlijk om naar te kijken.

 

Hallo allemaal,

Zoals je vooral op de vorige pagina kan zien, doen sommige foto’s het niet meer. Ik ben over mijn bandbreedte heen gegaan bij Photobucket, waar ik mijn foto’s upload. Inmiddels heb ik een pro-account aangevraagd waarmee dit niet meer zal gebeuren. Het is alleen even afwachten wanneer dit actief wordt.

Sorry voor de lelijke errors, maar er wordt aan gewerkt.

X Jacky