Ik kop hem alvast even in : ‘vrouwen kunnen niet rijden, laat staan parkeren’  ‘vrouwen horen op bed, niet op de weg’ ‘een vrouw achter stuur is bloed aan de muur’ etc. etc. Nou het zal wel, maar ik heb toevallig wel in één keer mijn theorie- én praktijkexamen gehaald – en dat is niet omdat ik de examinator onderweg doodgereden heb. Ik kan best rijden, als ik me niet laat afleiden door leuke muziek, gezellig bijrijders of toeterende vrachtwagens.

En parkeren kan me toch zo’n geluksgevoel geven! Je weet wel, zo’n klein momentje dat een sprongetje in je buik veroorzaakt. Bijvoorbeeld als ik hem in een zeer krap plaatsje weet te manoeuvreren, of in één keer steken mijn bolide weet te parkeren voor de starende ogen van een groep midlifecrisis’ers.

Zojuist kreeg ik er weer een parkeerpretje bij. Bij onze supermarkt moet je parkeren in een parkeergarage. Daar zijn rijen parkeerplaatsen die naast elkaar liggen en dan ook een rij er tegenaan – dat je er recht in kan rijden om te parkeren en dan met de neus van je auto tegen de kont van die aan de andere strook staat. Snap je? Nu zijn dat zoiezo al zeer fijne parkeerplaatsen, want je kan er makkie inrijden.

Vanavond zag ik een plekje, vlak bij de ingang van het winkelcentrum. Op zich al zeer fijn als je na een dag werken nog boodschappen moet doen. Maar vlak voor mij, rijdt er een auto uit. Dit betekende dat ik rechtuit in op de plek van de uitrijdende kon rijden, om zo -zoef- door te steken naar het tegenoverliggende, voor de deur liggende, parkeerplaatsje. Waar ik vervolgens na het boodschappen halen, zó uit kon rijden!

Wat is voor jou zo’n klein momentje in de dag waar je even heel blij van kan worden?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.