Als je mij zo’n 6 jaar geleden tegen was gekomen dan had je verwacht dat ik in de vrijetijd m’n bh zou verbranden op De Dam ofzo. Ik kon alles wel alleen, had niemand nodig en al helemaal geen man – benjijgek!

Toen leerde ik mijn vriend kennen en met een hoop geduld van zijn kant, kan ik nu niet meer zonder hem. Het is een beetje zoals de quote uit Pretty Little Liars

‘You are running around in circles of your own chaos, let somebody in to help you navigate’

Maar nu zit ‘ie aan de andere kant van de wereld – nouja Thailand – zonder mij. Voor 3 weken.
En er zijn nu 4 dagen en 6,5 uur voorbij sinds ik hem heb uitgezwaaid op Schiphol.

Tranen van hem missen wisselen zich af met tranen van geluk dat ik hem heb en daaromeen ode aan de (mijn) liefde. Omdat ik lekker sentimenteel ben vandaag.

Maare, dan wel een Jacky-manier:

Wat ik zou doen om Mike nu even te kunnen knuffelen:

  • Een rauwe garnaal eten
  • In een cactus knijpen
  • De rest van 2013 geen make-up dragen
  • Sight Seeing in Amsterdam op mijn onmogelijk hoge hakken
  • Een handtekening vragen van Eddy de Clown van Fright Night
  • Een hele week koud douchen
  • Mijn iPhone inruilen voor een Nokia 3310
  • M’n haren kort knippen
  • De zaterdagavond afwas wegwerken van een Van der Valk wegrestaurant
  • Aan een stoeptegel likken
  • Bloed doneren -naalden…-
  • Een spinazie, spruitjes, bloemkool-smoothy drinken
  • Live ‘Heb je even voor mij’ zingen tijdens het 20:00 uur journaal
  • Een verse hondendrol fijnknijpen in een vuist zodat het tussen je vingers doorglibberd

 

Maarja, alleen geduld brengt Mike sneller thuis.
Ik ga zo dus nog maar even in bad, want geduld is een schone zaak…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *