Do It Yourself

 

 

Sommige mensen houden hele shopsessies op Ebay, ik ben er daar niet een van. Kwestie van bestedingslimiet matched het aanbod niet echt. Want ik zie altijd honderden leuke dingen voorbij komen.

Maar veel vriendinnen vragen mij hoe Ebay nu precies werkt? Dus dit artikel is puur eigenbelang; dan hoef ik het niet meer uit te leggen. En nee, Ebay is niet eng. Je kiest zelf of je iets koopt, niemand krijgt zomaar je gegevens en als je een beetje goed kijkt zal je ook niet opgelicht worden. Het is net zo veilig als iets kopen op de markt.

 

Start

Ik start altijd van Ebay.com, omdat dan internationale verkopers direct naar boven komen.
Je kunt eerst een beetje rondkijken natuurlijk, maar om iets te kopen of te bieden moet je een username hebben. Het is dus handig om deze aan te maken. Ebay is wereldwijd dus verwacht niet dat de naam Jacky nog vrij is. Beetje creativiteit is vereist en dan wordt het al snel een 1988XXJacky of iets in de trand van JackyIsTheHottestPrincessOnEarth. Gelukkig kijkt geen verkoper op van een vreemde naam, dus maak je niet druk. Toch raad ik je af om namen met algemeen minder geaccepteerde woorden te nemen zoals: Ku Klux Klan, terrorist, i hate*whatever*, nomoney, broke, cheater etc.

Zoeken

We zoeken nu even een hoesje voor de IPhone4. Dit tik je in, in de zoekbalk. Zoek altijd met een Engelse term, dan krijg je veel meer hits. Als je niet precies weet wat je in moet tikken, begin dan gewoon en dan geeft Ebay zelf suggesties.

Specificeren

En dan krijg je een lijst met producten. Hier kan je natuurlijk tussen gaan neuzen, maar nog een beetje verder filteren is altijd handig. Maar wat staat er eigenlijk allemaal?

Bij 1 kan je categorieën selecteren. Als je bijvoorbeeld op Jeans zou zoeken, dan krijg je man, woman, kids e.d. Bij het zoeken van een hoesje voor een telefoon heeft specificeren niet heel veel nut, want overal kunnen leuke hoesjes staan.

2 gebruik ik wel altijd graag. Je hebt de keuze uit de volgende tabbladen:

  • All Items: hier staan manier van kopen
  • Auctions only: hier staan alleen veilingen
  • Buy it now: hier staan alleen producten die je direct kan kopen
  • Products en reviews gebruik ik nooit, maar daar staan meningen over producten

3 geeft aan wat jij bovenaan wilt zien. En omdat ik de tekst op de plaatjes niet helder krijg op deze grootte zal ik ze even toelichten:

  • Hij staat standaard op Best Match, dus producten met precies jouw woorden er in
  • Time ending soonest: bij veilingen welke het snelst afgelopen zijn
  • Time newly listed: voor welke producten je nog wel even de tijd hebt
  • Price + shipping lowest first: mijn favoriet, de goedkoopste opties bovenaan. Productprijs en verzendkosten bij elkaar opgeteld
  • Price + shipping highest first: duurste komen bovenaan
  • Price highest first: duurste product zonder verzendkosten on top
  • Distance nearest fist: hoe dichterbij, hoe goedkoper met verzendkosten (vaak) maar ook hoe sneller het er is

Veiling of direct kopen

Veiling (auction)

Welke manier van kopen je voor kiest, ligt aan waar je zin in hebt. Ik kies altijd voor direct kopen, want ik kan het geduld niet opbrengen dat je moet hebben bij een veiling. Maar ik kan het natuurlijk wel even uitleggen:

Bij 1 zie je informatie over het product dat je wilt kopen. Starting bid is het bedrag van waaraf je kunt gaan bieden, het minimum bedrag dus. Als er al meerdere biedingen zijn dan zie je het hoogste bod staan en daar moet je dan overheen. Je kunt niet met $ 0,01 verhogen, en het minimale bedrag wat jij als volgende kan bieden staat in het klein onder het vakje.

Soms staat er een ‘Buy it now’-prijs bij. Als je toch geen zin hebt in de veilig, of het bedrag is al hoger dan bij Buy it now, kan je het product voor die vaste prijs kopen door op de knop te klikken.

Ook zie je hier de tijd aflopen hoelang dit item nog te koop is. Hoe langer de veiling nog duurt, hoe meer kans dat andere mensen over het huidige bod heen gaan.

Bij nummertje 2 staat informatie van de verkoper. Het belangrijkste is het procent bij positieve feedback. Hoe hoger dat cijfer, hoe meer betrouwbaar de verkoper is. Bij hoger dan 90% zit het wel goed. Als je er op klikt kan je ervaringen van andere kopers bekijken en eventueel lezen waar ze minder tevreden over waren. Als je meer producten wilt kopen kan je hier ook bij de winkel van de verkoper kijken.

Direct kopen (buy it now)

Hier hoef je niet te kijken naar een tijd, je kunt het gewoon kopen als je het leuk vindt.

Belangrijk

Ebay is niet om te spelen. Als je iets koopt, zit je er aan vast. Zowel jij om te betalen als de verkoper om het op te sturen. Dus als je even gaat ‘testen’, dan moet je het product wel betalen als je een bod geplaatst hebt of de buy it now hebt ingedrukt.

Kijk naar de verzendkosten. Soms is de aankoopprijs belachelijk laag, maar de verzendkosten een euro of twintig. Dan heb je dus nog een duur dingetje. Ook belangrijk dat ze naar jouw land verzenden. Dit staat vaak achter de verzendkosten of bij het tabje Shipping and payment.

Over betalen gesproken, bij buitenlandse verkopers kan je (bijna) nooit met overschrijving betalen. Creditcards zijn vaak wel geaccepteerd. Geen creditcard en alleen een bankrekening? Dan kan je PayPal koppelen. Deze wordt ook door steeds meer verkopers geaccepteerd. Het is helemaal veilig en je kunt het aanvragen op www.paypal.nl.

Zorg dat je bij je gegevens het juiste adres genoteerd hebt, anders komen pakjes natuurlijk nooit aan!

Voor mij werkt Ebay inmiddels heel makkelijk, maar als ik iets vergeten ben uit te leggen; stel je vraag in de comments en ik zal het proberen uit te leggen!

 

O-o-o ik ben zo’n luibak jongens. Wat je niet ziet, hoef ik ook niets aan te doen. In de winter draag ik een spijkerbroek of een lange legging dus besteedt ik niet zoveel aandacht aan mijn benen en alle verzorging die daar bij komt kijken.

Laat staan aan mijn voeten die het halve jaar ingepakt zitten in stevige, maar vooral dichte, schoenen. En als het dan weer slipper-weer wordt, dan moet ik er aan geloven. Ik haal de zaag, slijptol en houtvijl weer uit de schuur, want eerder durf ik mijn sandaaltjes niet aan. De gemiddelde horrorfilm is er niets bij, die wintervoeten van mij.

Warning: deze post bevat foto’s die u beter niet kunt bekijken als u zwanger bent, een zwakke maag hebt of aan het eten bent.

 

Ik heb twee jaar geleden zo’n PedEgg gekocht. Die zag je toen veel op TellSell voor een euro of veertig, maar bij de blokker verkopen ze ze voor een tientje. Nog steeds trouwens, en nu is er ook een hele schattige roze variant!

Het is een bakje met een deksel. Als je de deksel optilt dan zit er een soort raspje aan de onderkant. Als je er mee over je hand gaat zal je geen lappen huid eraf snijden, alleen als je op harde stukken komt met eelt en druk zet, dan schaaft het stukje bij beetje wat weg. Dus het is niet gevaarlijk om te gebruiken, je zal niet ineens een lap velletje eraf halen. En je moet wel heel enthousiast te werk gaan wil je in je vlees terecht komen. Geloof me, voor die tijd voel je dat wel.

De deksel bestaat ook weer uit twee delen, je kan de onderkant er gemakkelijk af trekken. Veel van de geschaafde huid wordt opgevangen door het bakje achter de rasp zodat niet de hele vloer vol ligt. Nu is mijn ervaring dat er alsnog aardig wat gewoon op de grond valt, dus doe ik het vaak buiten. Scheelt weer stofzuigen!

Vies verhaaltje

Mijn voeten voor het weekeind:

I weet het, niet echt bepaald pretty. Sorry dus voor deze foto’s. Maar als ik dit niet laat zien, dan zie je ook het verschil niet straks. Ik krijg altijd eelt op de rand van mijn hiel, onder de buitenbal van mijn voet en op het kussentje van mijn grote teen. En dat zijn ten tijde van deze foto echt harde stukken. Dat kan ik met mijn vinger zo niet indrukken.

Iets minder vies verhaaltje

En na het schaven met de PedEgg:

Toch wel een heel verschil niet? Hier en daar nog wat roze omdat de huid onder het eelt al een tijdje geen buitenlicht gezien had en dus nog erg zacht is. Maar dat trekt in de loop van de dag weg.

Er zit ook een polijst sticker bij de PedEgg zodat je het helemaal mooi smooth kan maken, maar daar ben ik gewoon te lui voor. Ik vind het al werk genoeg om dit te doen. Ik ben nu zo’n tien minuten per voetje bezig geweest. En vaak kijk ik de dag erna nog even (als de huid een beetje gewend is) of ik nog een stukje vergeten ben. Ik merk trouwens wel dat het erger is geworden sinds ik aan het hardlopen ben. Niet zo gek ook, want je belast de zwakkere huid en daarom ontstaat er eelt op.

En dan nu het plaatje waar niemand op zit te wachten maar dat ik toch ga delen

Dit zit er namelijk in de PedEgg als ik klaar ben met een voet.

Inderdaad: YUK! Een hoop ranzigheid en dit zat allemaal op m’n voet. Maar nu gelukkig niet meer!

 

 

Koffie drink ik af en toe, eens in de week een kopje. Maar dan wel lekkere koffie. Een cappuccino in een restaurant of een huisgezette espresso. Filterkoffie vind ik net zoiets als een man op witte sportsokken; van mij hoeft het niet.

En gelukkig is mijn vriend verslaafd aan Nespresso, dus daar geniet ik stiekem af en toe van mee. Maar waar laat je die cupjes als je meer dan vijftien verschillende smaken hebt? Nou, als kunst aan de muur.

 

 

Laat ik beginnen met zeggen dat alle credits naar mijn vriend gaan. Dit is heel erg belangrijk, want toen ik foto’s ging maken riep hij; ‘Hé! Ga jij met de eer van mijn werk strijken?’ Bij deze dus: het was zijn idee en dat is (in dit geval) erg leuk uitgepakt. Bedankt schat.

Wij hebben dus een barretje waarvan het stuk tegen de muur is ingericht als koffiebar. Met de koffie, het apparaat, kleine snoepjes, kopjes en siroopjes. En mocht je het je afvragen; Ja het kost veel zelfdiscipline om niet iedere dag een lurk te nemen uit het flesje met caramelsiroop.

Aan de muur hangt onze Nespresso-kunst. En bijna iedereen die bij ons thuis komt vraagt waar we dat gekocht hebben. Omdat Nespresso en huishoudwinkels alleen rekjes verkopen voor zes of vier verschillende smaken. En de echte die-hard heeft er nu eenmaal wat meer. Deze rekjes heb je wel nodig om zo’n grote te maken en dat doe je als volgt:

How To

  • Neem een lijst in dezelfde hoogte als de nespressocupjes-houder en de breedte van minimaal 2x de houder
  • Lijm de houders vast op de rand van de lijst en klem ze minimaal een dag met een lijmtang op zijn plaats
  • Snijd de zijkanten van de verpakkingen van de cupjes
  • Plak die naast elkaar, ter hoogte van de houder die er voor komt te hangen. Zodat je een kleurtje achter een richeltje ziet
  • Als je, net als wij, ruimte over hebt, druk een paar mooie koffie-foto’s af
  • Zet de lijst weer in elkaar met je geknutselde binnenwerk
  • Hang het twee dagen op zonder cupjes er in, om te checken of de houders niet van de lijst af komen zetten
  • Blijft het zitten? Vullen maar!
  • Alleen de lijst(en) nog even ophangen

Nou, easypeasy, dat had ik zelf nog wel gekund. Je moet er alleen even opkomen.

Voor de volledigheid nog even een close-up. Je ziet dat het rekje op een metalen lijst is gelijmd en een klein randje van de achtergrond – de nespresso verpakking. Omdat onze lijst iets breder was dan we nodig hadden, heeft mijn vriend vanuit het midden geplakt. Let dan wel op met de achtergrond, dat deze begint waar de houder begint en niet aan de rand van de lijst. Dan zit het uiteindelijk een beetje scheef en zie je niet meer welke koffie in welk sleetje zit.

Ben jij een koffiedrinker? Of gewoon liever een bakkie thee?

 

 

Naast shoppen voor kleding, make-up, schoenen, tassen en verzorgingsproducten ben ik ook heel goed op mijn plaats op een woonboulevard.

Ons huisje is niet zo groot en (helaas) al helemaal ingericht, maar ideetjes op doen is altijd leuk. En ook een paar leuke kussentjes of kaarsjes kunnen voor mij de kamer al flink veranderen. Dus mij vind je (met vriendlief) op een vrije dag regelmatig in een woonwinkel. En daar kwam ik pas zo iets leuks tegen, dat moet ik even met jullie delen. Niet om naar de winkel te rennen, maar om zelf te maken.

 

Mijn favoriete winkels om lekker te neuzen zijn onze good old IKEA, WOONExpres en Loods5. Vooral met spullen uit de laatste winkel zou ik ons huis iedere maand wel een make-over willen geven, maar helaas zijn de prijskaartjes niet zo Jackybudget-proof. En daarom kijk ik graag naar hoe ik iets zelf na kan maken of op eenzelfde soort manier toe kan passen.

En laatst liep ik tegen deze leuke vakken/kasten/lijsten aan. Want ja, wat is het eigenlijk?

Een lijstje met vier planken er achter. Geen achterkant, dus je kan er een mooi plaatje achter plakken of je behang er door laten komen. Verschillende kleuren achtergronden (verven? gekleurd papier?) tegen een witte muur. De mogelijkheden zijn eindeloos.

Mijn beautyhart ging meteen kloppen, want dit leek mij de perfecte plaats voor parfum. Dat stallen de meeste vrouwen die ik ken graag uit omdat de flesjes er zo mooi uit zien. Maar je moet ze wel beschermen tegen de zon, anders kan de parfum vervliegen of de geur veranderen. En in zo’n doosje beschermen de zijkanten ze tegen veel licht. Én ze worden de blikvanger in de kamer.

Do it yourself

Nu hebben deze kastjes een prijs vanaf € 29,95 maar ik zie zelfbouw mogelijkheden.

  • Zoek een leuk lijstje uit
  • Koop vier plankjes met allemaal dezelfde diepte, en de lengte van alle kanten van het lijstje (of één lange die je zelf op maat zaagt)
  • Lijm de planken aan het lijstje en laat goed drogen
  • Schilder eventueel alles in dezelfde kleur
  • Sla of schroef twee lange spijkers/schroeven in de muur die je ver laat uitsteken. Doe ze op de breedte van de bovenste hoeken, dan kan je het kastje zo ophangen
    Of maak twee van die ophang punten aan de achterkant zoals de witte heeft

 

Ik zie het al helemaal voor me. Een lijstkastje voor mijn parfum. Een voor mijn daily make-up. Een voor mijn mooiste producten die uitstallen gewoon verdienen en misschien nog een om kwasten in neer te zetten. Allemaal boven een prachtig groot bureau. Misschien wel aan de zijkant naast een grote barokke spiegel…

‘Helaas’ heb ik al een mooie beautykast en heb ik hier geen plek voor. Maar misschien ga ik er binnenkort toch een maken. Voor een vriendin, voor in de badkamer of in de toilet! Ook leuk.

Ben jij een beetje van het doe het zelven als het niet zo lastig is?

 

 

Met een riem kan je je broek ophouden, maar ook gewoon je outfit opfleuren of je sterke punten benadrukken. Heb je -net als ik- een smal middel in vergelijking met de rest van je lichaam? Of wil je juist optisch meer taille creëren? Draag dan een riempje in je middel.

Ton sur ton bij de rest van je outfit, met een vrolijk printje of juist in een contrasterende kleur. Ook leuk: match je riem met je schoenen, tas, oorbellen of lippenstift. Het nadeel is alleen dat een riempje bijna nooit precies past en je zit niet te wachten op een zwierend einde van de riem op je buik. Dus kan je hem wegwerken. Op de volgende manieren bijvoorbeeld:

 

Mij spot je vrij vaak met een belt on my belly. En omdat ik Nederlander ben, gebruik daar graag riempjes voor die ik al heb. Riempjes die dus nogal lang zijn omdat ze ook mijn spijkerbroek behoeden tegen afzakken. En wat doe je met het restje riem als je je taille ingesnoerd hebt? Nou die werken we gewoon weg, een beetje stylish als het kan.

 

Kleine rubberen elastiekjes die je vroeger of misschien nog steeds gebruikt als je een dunner staartje of vlechtje maakt. Die kan je prima om je riempje heen schuiven en dan heb je een extra lusje om het einde op zijn plaats te houden.

Er zijn doorzichtige stiekjes, in haarkleuren als blond, bruin en zwart maar ook gekleurde. Gebruik zoveel elastiekjes als je nodig hebt. Je kunt ze onopvallend zo ver mogelijk naar de zijkant doen, of juist verschillende opvallende kleuren kiezen als extratje aan je riem.

 

Het makkelijkst is om het uiteinde tussen je lichaam en de riem te stoppen. Dit doe ik altijd als het elastiekje gebroken is, maar het staat ook gewoon leuk. Je kunt hem er één keer tussen stoppen of meerdere keren. Net wat je leuk vindt.

Let wel op dat je hem van boven naar beneden steekt, anders steekt het eindje naar boven en valt het door de zwaartekracht om. Dat zit niet lekker, staat wat rommelig en vaak glijdt het einde dan uit de twist.

 

Als je een langer stukje over hebt na de gesp kan je er ook een knoop in leggen. Haal het einde door het laatste lusje heen, haal hem naar boven achter je riem langs en vouw het naar voren in een knoop. Dus: over je riem, onder het lusje door. Dit is één van mijn favorieten omdat ik altijd veel riem over heb aan het einde.

Je kunt de knoop vlak bij je gesp maken of meer naar de zijkant. Kijk wat je leuk vindt staan en wat bij je riempje past.

 

Een variant op de knoop, alleen maak je hier gebruik van het laatste lusje van je riem. Gesp de riem vast zonder de riem door het lusje te halen. Maak de knoop zoals hier boven, maar in plaats van hem naar beneden te steken, haal je hem ook door het lusje heen. Zo maak je een soort visjes vorm.

 

Het ziet er een beetje ingewikkeld uit, maar het valt reuze mee. Ik kreeg het alleen niet goed (scherp) op de foto omdat het weer vandaag niet zo meer werkt – hoera -. Je maakt met het einde van de riem een knoop om het begin, vlak voor het gespje. Het einde van de riem, vlak na de knoop, haal je door de gesp heen en trek je naar beneden zodat het laatste stukje naar beneden blijft hangen.

 

Draag jij vaak een smal tailleriempje?

 

 

Kijk, wij vrouwen zijn niet gek. We weten heus wel dat nikkel of ‘nep zilver’ geen jaren mee gaat. Het is goedkoper dan the real deal, maar daarom kan ik nog wel balen als het na één keer dragen groen uitslaat. En vervolgens afgeeft op je gezicht, hals, arm of vinger. Maar om nu iedere keer de juwelier in te duiken als je iets leuks zoekt voor ‘erbij’?

Dat kan goedkoper! Een oud trucje, maar ik vertel hem nog regelmatig aan kennissen die me dan glazig aankijken. Dus bij deze vertel ik het aan jullie. Heb ik meteen een goed excuus om mijn Koninginnedag aankoop te laten zien.

 

Ik heb op Queensday gewoon gewerkt van 7 tot 14:30 en daar hoef je me niet zielig om te vinden. Ik heb het zelf aangevraagd want ik houd toch niet van die Amsterdamse menigten – dan raak ik soms een beetje in paniek of krijg ik het benauwd van de vele mensen. En omdat mijn vriend toch ook moest werken dacht ik: laat mij maar lekker dubbel verdienen die dag! Om half drie ben ik nog wel even de kofferbakmarkt in ons dorp overgelopen en toen liep ik tegen deze schatjes aan.

Oke, mag ik even complimenten vangen voor deze mooie foto!? Zonder bewerking heb ik hem eigenhandig zo gemaakt en ik blijf er maar naar kijken.

Ze hingen er ook met een bruin hart met een vleugje oker. Het kostte me moeite om ook die niet mee te nemen, maar ik ben ik echt verliefd op deze mooie groene. En ze waren maar € 2,-! Nieuw overigens, er stond een vrouw met zelfgemaakte sieraden.

Maarja, voor dat geld dus geen echt zilver. En voordat de zilverkleur zo groen uit gaat slaan als de steen zelf, heb ik de oorbellen direct behandeld.

Nodig

  • Doorzichtige nagellak of een topcoat en een dun armbandje.

  • Per oorbel breng je een dun maar dekkend laagje blanke lak aan op al het metaal van de hanger. Als je het bij daglicht doet zie je goed waar je gebleven bent, ook al is de lak doorzichtig.
    Kijk uit dat je niet over de steen/stenen heen gaat, want dat blijf je zien. Je kunt ook beter niet de oorbel zelf (het deel dat je oor in gaat) lakken want dit verkleurt zelden en nagellak in je oor lijkt mij toch niet helemaal fijn.

  • Hier komt de armband van pas. Of kies iets anders duns waar je de oorbellen aan kan hangen op een manier dat ze vrij hangen. Ik heb een prachtige constructie gemaakt van een armband tussen twee bakjes. Om te voorkomen dat de armband naar voren kantelt ligt mij geliefde -bijna lege- Catrice Infinete Matt op de andere kant van de armband.

Door je sieraad te lakken leg je een soort beschermlaagje om je juweel zodat de zuren van je huid niet direct het metaal aantasten en laten verkleuren. Draag je het sieraad heel regelmatig is het aan te raden om er na een paar maanden een nieuw laagje op te smeren, want ook nagellak slijt. Maar kijk uit, want meerdere laagjes nagellak; daar wordt je sieraad niet mooier van.
Aan de andere kant – als ze een groene nikkelkleur krijgen, draag je ze ook niet.

Ik ben erg blij met m’n oorbellen en ik voel me een beetje Kate Middleton-ish als ik ze draag. Ze lijken namelijk heel erg op de ring die miss Kate kreeg toen ze ten huwelijk gevraagd werd. Al zijn deze smaragdgroen en kreeg Kate koninklijk blauw.
Beetje jammer van mijn brakhoofd ten top, maar ik ben de laatste twee weken zo druk en ik slaap zo slecht… Beter dan dit wordt het even niet. En ik zie nu pas dat ik mijn queenish oorbellen draag bij m’n hoody. Ach, moet kunnen toch? Kate zit vast ook wel eens in een (Juicy Cuture?) pak voor de televisie.

 

 

Op zondag doe ik het liefst lekker makkelijk. Kwa activiteiten en uiterlijke bezigheden. Je zal mij op de laatste dag van de week (of eerste, wat jij wilt) zelden met een mooi geföhnde coupe-krul zien. Wel vind ik het leuk om eens iets nieuws te proberen, lekker even fröbelen. Zelf iets verzinnen of een tutorial op mijn warhoofd toepassen in de hoop dat het ook nog een beetje leuk uitpakt.

 

 

 

 

En deze vond ik zelf wel leuk. Lekker makkelijk en net weer even anders dan gewoon een ballerina-bun op je hoofd. Dit is de eerste keer dat ik op zijn kop ging vlechten en het kostte me meer moeite dan normaal. Het was zondag, dus ik nam genoegen met deze coupe, maar op een dag dat ik weg zou moeten had ik de vlecht wel netter en gelijker willen hebben. Maar het idee is leuk, en daar kunnen jullie misschien weer verder mee borduren.

Van voren lijkt het een gewoon knotje:

Ja ook kwa make-up laat ik de boel op zondag graag ‘lekker hangen’

Maar achter is het toch wel weer een beetje specialer.

Dit was nog voor de haarspray, vandaar de kleine frizz haartjes overal. Ik zag het pas toen ik de foto’s ging verkleinen, anders had ik wel even een nettere foto gemaakt.

How to

  1. Een beetje volume is wel handig, dus borstel je haar niet helemaal glad. Neem een selectie aan de voorkant van je hoofd en zet dit vast, dit wordt de voorkant van de ‘staart’.
  2. Ga op een stoel of kruk zitten en hang op zijn kop tussen je benen -heel charmant-. De achterkant van je haar hangt nu los naar beneden. Begin met invlechten in je nek en vlecht tot op je hoofd. Zet je invlecht vast met een klein elastiekje, zonder door te vlechten.
  3. Pak de voorste sectie en kam het met je vingers naar het einde van de invlecht, maak daar met de rest van de vlecht een staart op je hoofd. Draai de staart om zijn basis en maak een knotje die je vast zet met piekspeldjes.
  4. Verstevig met een beetje haarspray en klaar is lady.

Ik noem het wel makkelijk, maar dat komt omdat ik (in)vlechten niet moeilijk vind. Soms hoor ik meiden zeggen dat ze echt niet weten waar ze moeten beginnen. Vinden jullie leuk als ik een keer stap voor stap laat zien hoe je kan invlechten? Of hebben jullie dat al op YouTube geleerd?

 

Voor mij zijn er weinig dingen écht heilig kwa eten. Maar chocolade lasagna valt daar zeker onder. Niet verder lezen als je aan de lijn doet. Anders vooral snel verder lezen, naar de winkel rennen en maken!

Ik heb dit laatst gemaakt voor een groep mensen waar ik het toetje voor mijn rekening nam, toen heb ik ook de foto’s gemaakt. De hoeveelheden op de foto’s komen dus niet helemaal overeen met wat er op het boodschappenlijstje staat. Maar hé, het gaat om het idee toch?

O enne, ja het is LasagnA – want het is mijn recept ?

 

 

 

 

Ik waarschuw alvast, als je dit als chocolade-freak eenmaal gegeten hebt, dan wil je niets anders meer. Het is machtig als geen ander toetje die ik ken, maar wat wil je ook met een shitload aan slagroom en chocolade. Even niet denken aan de calorieën, dat doe je morgen maar weer in de sportschool.

Behalve de boodschappen is het handig als je de volgende spullen alvast klaar hebt liggen:

  • Snijplank
  • Super scherp mes
  • Zilverfolie (of bakpapier)
  • Een steelpan
  • En een bakje die in de steelpan past voor au bain-marie
  • Lepels
  • Ruimte in de vriezer

1

Giet kokend water in de steelpan en plaats het bakje in de pan. Als je de chocolade grof gesneden (of gebroken) hebt, smelt je deze au bain-marie in het bakje. Blijf regelmatig roeren zodat het gelijkmatig smelt tot een homogene massa.

2

Hak ondertussen de noten zo klein als je het voor elkaar krijgt. Pas op voor je vingers! Al is dit waarschijnlijk meer een waarschuwing voor mezelf dan voor jullie. Let op dat je noten zonder zout hebt, anders krijg je hele andere smaken. Deze noten heb je straks nodig om een etage te maken.

3

Leg folies van ongeveer 30 bij 30 cm klaar op het werkblad. Als de chocolade gesmolten is, pak je met een eetlepel een schepje smeltsel. Deze giet je op de folie en smeer je uit zodat je een mooi rondje krijgt van ongeveer een 10cm doorsnee. De grootte maakt niet heel veel uit, hoe groter deze rondjes, hoe groter je toetje. Maak ze dik genoeg zodat ze straks een schep chocolademouse kunnen dragen.

Als je er vier op een folie hebt gesmeerd, leg je hem in de vriezer om weer hard te worden. Je kunt dit het beste meteen doen als er vier op zitten, dan stijven deze al een beetje op als je de volgende vier rondjes maakt. De tweede lading kan je dan bovenop de eerste laag leggen in de vriezer. Als de eerste nog nat zijn, zoek dan even een ander plekje anders krijg je ze later niet meer van elkaar af. Geen plek meer in de vriezer? De koelkast werkt ook, alleen iets minder snel.

Per persoon heb je drie etages nodig, dus voor vier personen twaalf chocorondjes. Maar de middelste etage maken we chocolade met nootjes. Als je elf rondjes met alleen chocolade hebt gemaakt (acht nodig, maar een paar extra voor het geval ze breken), roer je de noten door de overige gesmolten chocolade. En maak je nog een rondje of zes.

4

Klopt de slagroom tot het zo stevig is dat je de bak ondersteboven boven je hoofd kan houden.

5

Als de chocoladerondjes helemaal hard geworden zijn, moet je ze los peuteren. Hier heb je vaak veel geduld voor nodig. Knip alle rondjes los van elkaar, leg een rondje op een snijplank en trek langzaam de folie omhoog. Probeer ze niet te breken. Als het echt niet anders lukt, kan je ook stapelen met gebroken rondjes, maar hele staan mooier.

6

Bouwen maar!
Je hebt alles klaar staan: de etages, de slagroom en de chocolademousse.

  • Leg een chocolade rondje op een gebaksbordje
  • Doe er een (eet)lepel chocolademousse op
  • Doe daar een (eet)lepel slagroom op
  • Plaats de etage met de nootjes
  • Lepel mousse
  • Lepel slagroom
  • Laatste stuk chocolade

En klaar is je chocolade lasagna.

Dit is -een soort van- het eindresultaat. Nu ziet dit er schots en scheef uit want deze heb ik voor mijn vriend gemaakt met de restjes die ik over had na een groepsdiner. Een beetje meer slagroom dan origineel de bedoeling is en gemaakt met gebroken etages. Netter is mogelijk, als je maar geduld hebt!
Enne, als je het netter doet, ziet het er ook smakelijker uit ? Maar als je proeft… hmmmmmmmm

Foto’s hebben we meer dan genoeg, want iedereen heeft wel een camera. Ook ik had bergen met foto’s, op mijn computer. En ik had een lege witte muur. Al maanden riep ik dat ik daar foto’s op wilde hangen en op een dooie middag heb ik dat ook maar eens gedaan.

Het was makkelijker dan ik dacht, ik heb maar twee keer op mijn vingers geslagen en slechts een paar spijkertjes krom getikt.

Staat een fotomuur ook op jouw to-do list? Zo kan je het aanpakken: